Το «σύστημα Σόρος» στην Ελλάδα

Το εισαγωγικό κείμενο του αφιερώματος του Άρδην («Το ”σύστημα Σόρος” & οι ΜΚΟ στην Ελλάδα») που μπορείτε να το προμηθευτείτε σε περίπτερα, βιβλιοπωλεία και από το ηλεκτρονικό μας βιβλιοπωλείο.
Το αφιέρωμα του Άρδην (τ.118) για την δράση των ΜΚΟ, του Σόρος και του δικτύου του στην Ελλάδα, αλλά και ευρύτερα, έρχεται σα συνέχεια προηγούμενων αφιερωμάτων για την διαχρονική δράση των μη κρατικών πολιτικών παραγόντων στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. Ήδη από το 1999 και τους «ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς» της Σερβίας είχε διαφανεί πως οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο στον ιδιότυπο σοσιαλφιλελεύθερο οικουμενισμό της Νέας Τάξης Πραγμάτων.
Τότε το Άρδην είχε αφιερώσει ένα εκτεταμένο αφιέρωμα στην δράση τους («Ανθρωπισμός Αίμα και Δολάρια», καλοκαίρι 1999), ενώ σα συνέχεια ήρθαν, μέσα στην δεκαετία του 2000, άλλα δύο αφιερώματα: Για το Ίδρυμα Φόρντ και το πως υλοποιούσε την αμερικάνικη πολιτική μέσα στην Δικτατορία, θέτοντας τις βάσεις για τον εκμαυλισμό της ελληνικής πνευματικής ζωής, ιδίως του προοδευτικού κόσμου, με τις διάφορες «χορηγίες» που μοίραζε στις σκοτεινές εποχές λογοκρισίας και ασφυκτικού ελέγχου του τύπου και της εκδοτικής δραστηριότητας (Οκτώβριος – Νοέμβριος 2005).
Επίσης, για την συνδρομή ποικίλων ιδρυμάτων και οργανώσεων στην διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής –την προώθηση της «ελληνοτουρκικής φιλίας», τον εθνομηδενισμό και τις απόπειρες διαστρέβλωσης της ιστορικής μνήμης μέσα από το ξαναγράψιμο της σχολικής ιστορίας κ.ο.κ. («Ο Σόρος και οι Νέο-οθωμανοί στην Ελλάδα» Μάρτιος – Απρίλιος 2006).
Σήμερα, το φαινόμενο των ΜΚΟ και της δράσης των ποικιλώνυμων «ιδρυμάτων» έρχεται να ταυτιστεί περισσότερο με την πίεση που εφαρμόζουν κύκλοι των υπερεθνικών ελίτ ώστε να υπάρξει συνέχεια και «κανονικοποίηση» της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης και του «no borders».
Εδώ, οι μη κρατικοί «δρώντες» παρεμβαίνουν και διεκδικούν ολόκληρα κομμάτια της κρατικής πολιτικής –υποκαθιστούν δηλαδή το κράτος– στήνοντας ένα τεράστιο δίκτυο ανθρωπιστικής συνδρομής και επιδομάτων που λειτουργεί ως «παράγοντας έλξης», διευκολύνει δηλαδή και ενισχύει την τεράστια μετακίνηση πληθυσμών προς τις ΗΠΑ και κυρίως την Ευρώπη.
Ένα κολοσσιαίο εγχείρημα «κοινωνικής μηχανικής» βρίσκεται σε εξέλιξη, για την πολυεθνικοποίηση ολόκληρων μερίδων των δυτικών κοινωνιών και την διάσπαση της εθνικής συνοχής τους. Μια διαδικασία που χρησιμοποιείται κατ’ εξοχήν από τις ελίτ προκειμένου να διασπάσουν την συνοχή και την ενότητα των λαϊκών τάξεων, να περιορίσουν τον οικονομικό και τον κοινωνικό τους ρόλο, και εν τέλει φαλκιδεύουν την ίδια την δημοκρατική λειτουργία, καθώς και την ακεραιότητα των εθνικών κρατών (μιας και η απώλεια ελέγχου των συνόρων τους, συνεπάγεται αμφισβήτηση της κυριαρχίας τους στην πιο θεμελιώδη της διάσταση).
Η Ελλάδα, λόγω της θέσης της, αλλά και της εγκληματικής ενθάρρυνσης όλων σχεδόν των ελληνικών κυβερνήσεων στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση, έχει εξελιχθεί στο επίκεντρο αυτής της διαδικασίας. Αποτελεί, πλέον, την κατ’ εξοχήν μεταναστευτική πύλη της Ευρώπης –την ίδια στιγμή που οι περισσότερες χώρες αναθεωρούν τις πολιτικές τους επιθυμώντας να θέσουν ένα τέλος στον ανεξέλεγκτο χαρακτήρα της. Παράλληλα, την ίδια στιγμή, οι ΜΚΟ αποκτούν έναν σκανδαλώδη έλεγχο επί του μεταναστευτικού μιας και το ελληνικό κράτος είναι όχι μόνο διαχρονικά απόν, αλλά επί της ουσίας θα τις καλέσει να το υποκαταστήσουν με τον γνωστό, άθλιο τρόπο που θα χειριστεί την μεταναστευτική κρίση του 2015 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Η ελληνική περίπτωση μπορεί να αποτελέσει, όπως θα δούμε και στις σελίδες που ακολουθούν, ένα «παρατηρητήριο» για να μελετήσουμε και να συνοψίσουμε την δραστηριότητα των ΜΚΟ διεθνώς. Τρία είναι τα στοιχεία όπου το ενδιαφέρον εστιάζεται περισσότερο:
Πρώτον, εκείνο στο οποίο εν τάχει αναφερθήκαμε και προηγουμένως, ότι αποτελούν μη κρατικούς πολιτικούς δρώντες· που λειτουργούν θεσμικά, από τη μια πλευρά, ωστόσο δίχως καμία δημοκρατική νομιμοποίηση καθώς κυβερνώνται τεχνοκρατικά από στελέχη της «ανθρωπιστικής οικονομίας» που δρουν δίχως να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.
Δεύτερον, στο πώς υπό την ευρύτερη τάση του νεοφιλελευθερισμού που κυριαρχεί τις τελευταίες δεκαετίες και η οποία έχει διαμορφώσει το γνωστό σε όλους μας τοπίο συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους, περικοπής των δαπανών του, και υποβάθμισης των δημόσιων, κοινωνικών αγαθών, οι ΜΚΟ έρχονται να σηματοδοτήσουν την «ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής πολιτικής». Έτσι, ολόκληροί κλάδοι της μεταβιβάζονται στα χέρια τους και τους μεταχειρίζονται κατά το δοκούν –είναι χαρακτηριστικό το τι συμβαίνει σήμερα στην ελληνική τοπική αυτοδιοίκηση με την πολιτική για τους άστεγους, και βέβαια τους μετανάστες.
Τρίτον, η δυνατότητά τους να διαμορφώνουν υπερεθνικές πολιτικές υποσκελίζοντας πλήρως τα εθνικά κράτη. Η φιγούρα του Σόρος είναι κεντρική ως προς αυτήν την διάσταση, όσο και εμβληματική. Το δίκτυό του είναι «η μη-κυβερνητική οργάνωση των μη-κυβερνητικών οργανώσεων», δηλαδή, ένας παγκόσμιος συντονιστής με την δυνατότητα να μοχλεύει ανά πάσα στιγμή κεφάλαια δισεκατομμυρίων και μοχλούς επιρροής και ελέγχου σε διεθνείς οργανισμούς και θεσμούς όπως είναι ο ΟΗΕ ή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Λειτουργεί σαν μια παγκόσμια, ιδιωτική κυβέρνηση και έχει την δυνατότητα να υπαγορεύει πολιτικές στο υψηλότερο επίπεδο, να ασκεί «εξωτερική πολιτική» (με την έννοια ότι προωθεί σε κάθε χώρα τις πολιτικές δυνάμεις που ταυτίζονται μαζί του με κάθε μέσο, ή επηρεάζει τα ιδρύματα εκείνα που διαμορφώνουν τις εθνικές πολιτικές –όπως συμβαίνει στην Ελλάδα σήμερα με το ΕΛΙΑΜΕΠ), να υλοποιεί τις πολιτικές της σε κάθε χώρα ή να εκβιάζει με όλους τους δυνατούς τρόπους εκείνες που τις αντιστρατεύονται.
Αυτές οι τρεις διαστάσεις, μαζί με άλλες δευτερεύουσες και λιγότερο σημαντικές, έχουν εκτινάξει την σημασία των ΜΚΟ στο πλαίσιο του σύγχρονου κόσμου.

Προαστιακός μέχρι το Αίγιο με τρεις νέους σταθμούς

Ξεκινούν την ερχόμενη Δευτέρα 22 Ιουνίου τα νέα δρομολόγια στο τμήμα Κιάτο- Αίγιο- Κιάτο μετά την παράδοση της νέας σιδηροδρομικής γραμμής.

- Διαφήμιση -

Τα νέα δρομολόγια θα συνδέουν το Αίγιο και την ευρύτερη περιοχή της Αιγιαλείας, μέσω του Προαστιακού Σιδηρόδρομου, με την πρωτεύουσα, το εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο, το κεντρικό λιμάνι του Πειραιά, καθώς και με το Διεθνές Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Η γραμμή περιλαμβάνει τρεις νέους Σταθμούς σε Ξυλόκαστρο, Ακράτα και Αίγιο και θα πραγματοποιούνται ενδιάμεσες στάσεις σε Ελίκη, Διακοπτό (ανταπόκριση με Οδοντωτό Σιδηρόδρομο για Καλάβρυτα), Πλάτανο, Ακράτα, Λυγιά, Λυκοποριά και Ξυλόκαστρο.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ συνολικά θα πραγματοποιούνται 6 ζεύγη δρομολογίων, από το Αίγιο προς την Αθήνα ή το Αεροδρόμιο και από την Αθήνα ή το Αεροδρόμιο προς το Αίγιο, αντίστοιχα.
Συγκεκριμένα:
-Στο τμήμα Αίγιο-Κιάτο-Αεροδρόμιο θα εκτελούνται 3 δρομολόγια, με ώρες αναχώρησης από το Αίγιο: 07:38, 12:38 και 17:38.
-Στο τμήμα Αίγιο-Κιάτο-Αθήνα-Πειραιάς θα εκτελούνται 3 δρομολόγια, με ώρες αναχώρησης από το Αίγιο: 09:57, 14:57 και 19:33.
-Στο τμήμα Πειραιάς-Αθήνα-Κιάτο-Αίγιο θα εκτελούνται 3 δρομολόγια, με ώρες αναχώρησης από τον Πειραιά: 04:38* (από Αθήνα), 09:17 και 14:17.
-Στο τμήμα Αεροδρόμιο-Κιάτο-Αίγιο θα εκτελούνται 3 δρομολόγια, με ώρες αναχώρησης από το Αεροδρόμιο: 06:49, 11:49 και 16:49.
Διευκρινίζεται ότι σε όλα τα δρομολόγια θα γίνεται μετεπιβίβαση στο σταθμό του Κιάτου, από ηλεκτροκίνητο Desiro σε ντιζελοκίνητο Rail Bus και αντίστροφα, χωρίς αλλαγή αποβάθρας. Να σημειωθεί πως η καθυστέρηση υπολογίζεται σε περίπου 5-6 λεπτά.
Τέλος, σημειώνεται πως σε όλα τα δρομολόγια υπάρχει σύνδεση με μεγάλους συγκοινωνιακούς κόμβους, μέσω του Προαστιακού Σιδηρόδρομου, για την καλύτερη εξυπηρέτηση των επιβατών.

Πηνελόπη Νοταρά: Η κόρη του Καραϊσκάκη που έζησε και πέθανε στο Ξυλόκαστρο

Η ορφάνια και η φτώχεια των παιδικών της χρόνων – Η διαθήκη του Καραϊσκάκη – Η προίκα στην Κορινθία και ο γάμος με τον Ανδρέα Νοταρά

Τετάρτη 5 Ιουνίου 1874. Βράδυ, ώρα 10 μ.μ., στο αρχοντικό της στο Ξυλόκαστρο η Πηνελόπη Καραϊσκάκη-Νοταρά αφήνει την τελευταία της πνοή «άγουσα το 57^ο έτος της ηλικίας της», όπως γράφει η εφημερίδα «Κορινθιακός Αστήρ». Η Πηνελόπη ήταν η μία από τις κόρες του αρχιστράτηγου Γεώργιου Καραϊσκάκη, σύζυγος του Ανδρέα Νοταρά και «πεπροικισμένη με πολλάς αρετάς», όπως σημειώνει στο ίδιο άρθρο ο «Κορινθιακός Αστήρ».

Ορφάνια και φτώχεια

Η Πηνελόπη γεννήθηκε κατά πάσα πιθανότητα, το 1817 (ή το 1822) και ήταν η μία από τις δύο κόρες του Γεώργιου Καραϊσκάκη. Η αδελφή της ονομαζόταν Ελένη (Νίτσα) και είχαν δύο αδελφούς: τον Δημήτριο που ήταν ο πρωτότοκος και τον Σπύρο που ήταν το στερνοπούλι του Αρχιστράτηγου της Ρούμελης.
Στις 22 Απριλίου 1827 ο Καραϊσκάκης λαβώθηκε θανάσιμα στη μάχη του Φαλήρου και την επόμενη μέρα εξέπνευσε αφήνοντας ένα τεράστιο κενό στον Αγώνα για την ελευθερία των Ελλήνων αλλά και τα τέσσερα παιδιά του πεντάρφανα.

Ο θάνατος του Καραϊσκάκη.

«Σαράντα τέσσαρες χιλ. γρόσια εις το κεμέρι του Μητρ Αγραφιώτη» γράφει ο ετοιμοθάνατος Καραϊσκάκης στη διαθήκη του, «από αυτά αι τριάντα χιλιάδες να δοθούν εις ταις τζούπρες (σ.σ. κόρες) μου  να ταις περιλάβουν οι δυο Μήτρηδες του Σκυλοδήμου και του Αγραφιώτη». Την ώρα που παρέδιδε την ψυχή του ο μεγάλος Έλληνας στρατηγός όρισε την τύχη των κοριτσιών του, ποιος θα τις αναθρέψει ποιος θα τις φροντίσει και τι μερτικό θα πάρουν από την περιουσία του.

Η διαθήκη του Καραϊσκάκη. Στην τέταρτη σειρά της αριστερής σελίδας γράφει «να δοθούν εις ταις τζούπρες μου».

Δυστυχώς όμως, από ό,τι δεν φαίνεται, δεν πρέπει να έφτασε στα χέρια των κοριτσιών του Καραϊσκάκη το ορισθέν από τον πατέρα τους ποσό. Στο νησί του Κάλαμου, απέναντι από την Αιτωλοακαρνανία όπου είχαν καταφύγει, η φτώχεια τυραννούσε τα παιδικά τους χρόνια. Ισχυρό τεκμήριο για την κακή οικονομική κατάσταση στην οποία είχαν περιέλθει αποτελεί μία σειρά επιστολών με αποδέκτη την ελληνική κυβέρνηση, τον Ιωάννη Καποδίστρια αλλά και άλλους αξιωματούχους ώστε να τους παράσχουν οικονομική βοήθεια.
Τα τρία από τα τέσσερα παιδιά (ο μεγάλος, ο Δημήτρης είχε τραβήξει ήδη το δρόμο του ως στρατιωτικός) βρίσκονταν στις αρχές του 1828 στον Κάλαμο, υπό την κηδεμονία του Μήτρου Σκυλοδήμου. Η μητέρα τους, η Γκόλφω είχε ήδη πεθάνει ένα χρόνο πριν τον Καραϊσκάκη.
Από εκεί στέλνουν επιστολή αναζητώντας βοήθεια προς τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον νέο κυβερνήτη της Ελλάδος. «Ο ερχομός σας στην Ελλάδα μας έδωσε μεγάλη εμψύχωση, του γράφουν. Και συνεχίζουν αναφέροντας ότι τρεις μήνες νωρίτερα από τον ερχομό του, είχαν γράψει στην Ελληνική Κυβέρνηση ζητώντας οικονομική στήριξη. Εστείλαμε επί τούτου τον εξάδελφόν μας Μήτρο Σκυλοδήμου, αναφέρουν, αλλά έως τώρα καμία εξοικονόμησιν δεν ίδαμε. Στη συνέχεια τα παιδιά αναφέρουν ότι βρίσκονται σε άθλια κατάσταση και ζητούν από τον Καποδίστρια να επιβεβαιώσει τα λεγόμενα τους από όλους τους πατριώτες.
Το γράμμα αυτό η Πηνελόπη, η Νίτσα και ο Σπύρος Καραϊσκάκης το στέλνουν στον Μήτρο Σκυλοδήμο και του ζητούν να το παραδώσει στον Καποδίστρια, αφού με το προηγούμενο γράμμα τους προ την Κυβέρνηση δεν κατάφεραν τίποτα!

Ο αρραβώνας με τον Νοταρά και η προίκα της Πηνελόπης

Οι αρραβώνες της Πηνελόπης και του Ανδρέα Νοταρά έγιναν στο στρατόπεδο του Πειραιά, το 1826. Παρόντες δεν ήταν ούτε βέβαια η εννιάχρονη τότε Πηνελόπη, ούτε ο 16χρονος Ανδρέας Νοταράς. Η συμφωνία των αρραβώνων έγινε μεταξύ του Καραϊσκάκη και του αδελφού του Ανδρέα, του Ιωάννη Νοταρά, του Αρχοντόπουλου της Κορινθίας.
Όπως χαρακτηριστικά γράφει η εφημερίδα Αιών:

Η «βιομηχανία» της αλληλεγγύης

του Γιώργου Ρακκά από το newshub.gr
Οταν καλούμαστε να προσεγγίσουμε το μεταναστευτικό αδιέξοδο που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, κοινωνία και πολιτικός κόσμος κουβεντιάζουν διαφορετικά πράγματα.
Η πρώτη θέτει ένα ρεαλιστικό ερώτημα, αν θα αντέξει η Ελλάδα να μεταβληθεί σε μόνιμο τόπο πρώτης υποδοχής και εγκατάστασης των τεράστιων πληθυσμιακών ρευμάτων που επιθυμούν να εγκατασταθούν στην Ευρώπη. Μιλάει για την ανεξέλεγκτη μετανάστευση ως πολιτική, και ως συνθήκη που έρχεται για να μείνει στην καθημερινότητά μας.
Ο δεύτερος δεν μιλάει για την μετανάστευση, αλλά για τον μετανάστη. Προσεγγίζει το ζήτημα από την ανθρωπιστική του σκοπιά, και αναρωτιέται (στη θεωρία, βεβαίως) τι απέγιναν οι θετικές αξίες του ελληνικού πολιτισμού, της αλληλεγγύης και της φιλοξενίας. Ο κυρίαρχος, συστημικός λόγος περί του μεταναστευτικού περιστρέφεται γύρω από την συμπόνοια, και την υποχρέωση να συνδράμουμε στους ανθρώπους και τις κοινωνίες που έχουν ανάγκη.
Δεν είναι τυχαίο που με τέτοια προσέγγιση του μεταναστευτικού ζητήματος το πολιτικό σύστημα έχει οδηγήσει την χώρα μας σε αδιέξοδο. Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση είναι μια πολιτική που δεν μπορεί να κριθεί στην βάση της ηθικολογίας, των καλών προθέσεων, και ενός ανεδαφικού λόγου που μιλάει για την συναδέλφωση όλου του πλανήτη· εξάλλου όλες οι αρνητικές πλευρές που βιώνει η Ελλάδα από την μετανάστευση, την Μόρια και τον συνωστισμό των νεοεισερχόμενων στα νησιά του Αιγαίου, την ασυδοσία των δουλεμπόρων, τον αδιαφανή τρόπο που ΜΚΟ διαχειρίζονται το ζήτημα, τα γκέτο στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και τις άλλες μεγάλες πόλεις κ.ο.κ. προϊόν αυτής της πολιτικής είναι. Που διεκδικεί ρητορικά την ανθρωπιά, ενώ στην πράξη οδηγεί σε καταστάσεις που εκπέμπουν το αντίθετό της, και που κάνουν την ελληνική κοινωνία να αναρωτιέται αν θα είναι η πρώτη περίπτωση ‘αποτυχημένου κράτους’ (failed state) εξαιτίας του μεταναστευτικού της αδιεξόδου.
Η σύγχυση δυο εντελώς διαφορετικών ζητημάτων δεν είναι τυχαία. Τον τελευταίο χρόνο, η ‘ανθρωπιστική επιταγή’ ζητεί από την Ελλάδα να είναι η μόνη χώρα που διατηρεί τα σύνορά της ανοιχτά, και επιμένει στην «πολιτική του καλωσορίσματος» που η Α. Μέρκελ έχει εγκαταλείψει προ πολλού. Ενώπιον κάθε αντιπολίτευσης, στήνεται το σκιάχτρο της ‘απανθρωπιάς’: Η Ελλάδα καλείται ολοένα και πιο συχνά να ανοίξει τις πύλες της σε ανθρώπους που έρχονται από πολύ μακριά, τις χώρες της Κεντρικής Αφρικής, και η ιδεολογική πρόφαση γι’ αυτό ζητείται στην άθλια κατάσταση των χωρών υποσαχάριας Αφρικής.
Εδώ ακριβώς είναι που γίνεται προπαγανδιστικό παιχνίδι με τον ‘ανθρωπισμό’, γιατί προφανώς η ιδέα ότι η Ελλάδα μπορεί να λύσει το πρόβλημα ολόκληρης της Υποσαχάριας Αφρικής με το να υποδεχθεί τα δεκάδες εκατομμύρια των ανθρώπων που επιθυμούν να την εγκαταλείψουν, είναι αστεία. Τα οξεία κοινωνικά, οικονομικά, και πολιτικά προβλήματα των φτωχών χωρών, που βρίσκονται πίσω από το φαινόμενο της μετανάστευσης, δεν θα κριθούν από τις καλές προθέσεις που θα επιδείξουν απέναντι στην μετανάστευση οι ευρωπαϊκοί λαοί, όπως τους ζητείται από τους ηγέτες τους.
Ο ανθρωπισμός, προφανώς, έχει καταστεί πρόφαση –στα Βαλκάνια αυτό το γνωρίζουμε ήδη από τους ‘ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς’ εναντίον της Σερβίας το 1999. Τώρα, ο κάθε πόλος ισχύος και εξουσίας γυρεύει να επιστρατεύσει την ρητορική του ανθρωπισμού για να φορέσει την μάσκα της καλής προαίρεσης στα συμφέροντά του: Η Γερμανία έχει ταυτιστεί πλήρως με την ρευστότητα και την κινητικότητα των χαμηλόμισθων εργαζόμενων μέσα στην παγκοσμιοποίηση, είναι ένας από τους θεμελιώδεις πυλώνας που στηρίζεται η οικονομία της, γι’ αυτό και υπερπρωταγωνιστεί στις πολιτικές της συμπόνοιας. Το ίδιο κάνει και η Τουρκία του Ερντογάν, που παίζει το χαρτί της ανθρωπιστικής ανακούφισης των μεταναστευτικών ρευμάτων, εναντίον της Ευρώπης, των Βαλκανίων, και ιδίως της Ελλάδας. Σύμφωνα με την προπαγάνδα της «ανθρωπιστικοί» είναι οι λόγοι για τους οποίους επιδιώκει τον μουσουλμανικό εποικισμό των ελληνικών νησιών, και όχι γιατί θέλει να σχετικοποιήσει την ελληνική κρατική κυριαρχία και να εγκαθιδρύσει έναν πληθυσμό που μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός επιρροής μέσα στην χώρα.
Τέλος, είναι αυτή η απίστευτη εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της μεταναστευτικής  πολιτικής που συντελείται με τις ΜΚΟ. Εκατομμύρια κεφαλαίων κατασπαταλούνται –ειδάλλως θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε ουσιαστικότερη βοήθεια για την ανασυγκρότηση των χωρών προέλευσης των μεταναστών– οι οργανώσεις έχουν υποκαταστήσει το κράτος και αποφασίζουν για την μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας δίχως να δίνουν λογαριασμό σε καμία δημοκρατική διαδικασία. Και συν τοις άλλοις το κυριότερο αποτέλεσμά της δραστηριότητάς τους είναι ότι δημιουργούν ένα πλαίσιο υποστήριξης της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, που καθιστά την Ελλάδα ολοένα και ισχυρότερο πόλο έλξης των μετακινούμενων πληθυσμών στο πλαίσιο ενός φαύλου κύκλου που απειλεί την ενότητα και την συνοχή της.
Όλοι αυτοί οι πόλοι ισχύος, κράτη, κυβερνήσεις, κοινωνικές επιχειρήσεις (όπως στην πραγματικότητα είναι πολλές ΜΚΟ), ακόμη αυτοκράτορες των χρηματαγορών όπως ο Τζ. Σόρος έχουν στήσει μια βιομηχανία που εκμεταλλεύεται την αλληλεγγύη και την συμπόνοια, προκειμένου να προωθήσουν υπό τις σημαίες τους την πολιτική τους. Ας δούμε πως πολιτεύεται ο τελευταίος· σε ένα πρόσφατο άρθρο του στην Καθημερινή (5/5/2020), ο Σόρος υπέγραψε ως ‘επενδυτής και φιλάνθρωπος’.

Δήμος Νεμέας: Οι ελαιοκαλλιεργητές να μεριμνήσουν μόνοι τους για την προστασία από τον δάκο

Σύμφωνα με τις υπ΄ αρίθμ. 410/2020 & 653/2020 αποφάσεις της Οικονομικής Επιτροπής της Περιφέρειας Πελοποννήσου εξαιρούνται από το Πρόγραμμα Δακοκτονίας 2020 οι Κοινότητες Νεμέας και Κουτσίου του Δήμου Νεμέας διότι κατά τη διαγωνιστική διαδικασία δεν υποβλήθηκαν έγκυρες προσφορές για αυτές τις περιοχές
Κατόπιν των ανωτέρω, καλούνται οι ελαιοκαλλιεργητές της Νεμέας και του Κουτσίου να μεριμνήσουν οι ίδιοι για την προστασία των ελαιοδέντρων τους από τον Δάκο πραγματοποιώντας τους απαραίτητους ψεκασμούς με εγκεκριμένα σκευάσματα τα οποία θα προμηθεύονται από τα τοπικά καταστήματα γεωργικών φαρμάκων ακολουθώντας πιστά τις συμβουλές του υπεύθυνου επιστήμονα – Γεωπόνου και τηρώντας κατά γράμμα τις αναγραφόμενες οδηγίες στην ετικέτα τους.
Σε παραγωγούς , ομάδες παραγωγών ή τοπικούς συνεταιρισμούς που πιθανόν θελήσουν να εφαρμόσουν δολωματική καταπολέμηση του δάκου , η υπηρεσία μας μπορεί να συνδράμει παρέχοντας πληροφορίες και τεχνική καθοδήγηση αν μας ζητηθεί.
Οι ελαιοπαραγωγοί των ανωτέρω κοινοτήτων θα εξαιρεθούν από τη φετινή εισφορά Δακοκτονίας.
Για περαιτέρω πληροφορίες απευθυνθείτε στον κ. Κωστάκη Κων/νο , Πρόεδρο του Αγροτικού Συλλόγου, στο τηλ. 6976157700.
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Θ. ΦΡΟΥΣΙΟΣ

Α’ ΕΛΜΕ Κορινθίας: Γράμμα εκπαιδευτικών προς τους γονείς για το νομοσχέδιο και τη ζωντανή αναμετάδοση του μαθήματος

Aγαπητοί γονείς,
Πάντα νιώθουμε την ανάγκη, στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει το δημόσιο σχολείο και οι μαθητές μας, να μιλάμε μαζί σας, να σας ενημερώνουμε, να ζητάμε τη συμπαράστασή σας. Πολλές φορές βαδίσαμε μαζί για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου, για το δικαίωμα των παιδιών σας στη μόρφωση.
Η πανδημία έχει ανασυντάξει με δραματικό τρόπο τις σχέσεις μας και τις ζωές μας. Ο εγκλεισμός και η απομόνωση έθεσαν σε δοκιμασία  την ανθρώπινη διάστασή μας. Αυτό το διάστημα η κυβέρνηση ξεδίπλωσε μια ολομέτωπη επίθεση ενάντια σε μαθητές και εκπαιδευτικούς, μέσα από ένα πολυνομοσχέδιο που έφερε για ψήφιση, χωρίς διάλογο καιεν μέσω πανδημίας. Η απαγκίστρωση από κάθε διαδικασία διαλόγου και δημιουργικής σύνθεσης με την κοινωνία, τους γονείς, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς – οι οποίοι έδωσαν τη μάχη της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης χωρίς ουσιαστική στήριξη – είναι μια πράξη που περιφρονεί τους στοιχειώδεις  κανόνες της δημοκρατικής λειτουργίας.
Το νομοσχέδιο έχει αναχρονιστικό, συντηρητικό χαρακτήρα και δε διαπνέεται από όραμα ή έστω στοιχειώδη σχεδιασμό για την εκπαίδευση. Αποτελεί μια πράξη κατάφωρα αντιδημοκρατική και μαρτυρά τη βούληση της κυβέρνησης να εκμεταλλευτεί τις απαγορεύσεις λόγω της πανδημίας για να επιβάλει ακραία αντιδραστικά μέτρα. Επιδιώκει να πλήξει καίρια τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα μαθητών και εκπαιδευτικών, αλλά και να επιφέρει ένα τεράστιο χτύπημα στο δημόσιο σχολείο. Όλα τα μέτρα οδηγούν με βεβαιότητα στην υπονόμευση του δημόσιου σχολείου, στον αποκλεισμό ολόκληρων κοινωνικών ομάδων και στην κατηγοριοποίηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών.
Ούτε ένα μέτρο δεν υπάρχει με παιδαγωγικό πρόσημο, ούτε ένα μέτρο που να δείχνει ότι το υπουργείο και η κυβέρνηση αφουγκράζονται τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών και της κοινωνίας – και μάλιστα σε μια εποχή δύσκολη – που όλοι δοκιμαζόμαστε από την πανδημία και τις συνέπειές της σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Οι μαθητές και οι οικογένειές τους είναι οι πρώτοι που πλήττονται με την αύξηση του ανταγωνισμού και την αύξηση της παραπαιδείας, στρεφόμενοι σε μια εκπαίδευση δεξιοτήτων και όχι μόρφωσης, με ακόμα μεγαλύτερη ψυχολογική και οικονομική επιβάρυνση.
Με το νομοσχέδιο αυτό επαναφέρουν την τράπεζα θεμάτων, χωρίς αναφορά στον τρόπο υλοποίησής της  και η εφαρμογή της αφήνεται σε μελλοντικές υπουργικές αποφάσεις. Η Τράπεζα θεμάτων σε συνδυασμό με τον τρόπο προαγωγής, όπως εφαρμόστηκαν το 2013-2014, πολλαπλασίασαν κατακόρυφα τη σχολική αποτυχία (εξαπλασιασμός των μετεξεταστέων, από 4% σε 24%), την καταφυγή στην παραπαιδεία και την πίεση στους/στις εκπαιδευτικούς να προχωρήσουν στο εναγώνιο κυνήγι της ύλης σε βάρος του παιδαγωγικού έργου. Ταυτόχρονα, επαναφέρουν τις Ομάδες Προσανατολισμού στη Β΄ Λυκείου, οδηγώντας σε πρώιμη επαγγελματική επιλογή τους μαθητές και αυξάνουν τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα στο Λύκειo. Αυξάνουν και  τα εξεταζόμενα μαθήματα στο Γυμνάσιο , χωρίς την προηγούμενη και ουσιαστικότερη ενίσχυση του περιεχομένου της εκπαίδευσης.  Eπανάληψη της χρονιάς αν ο μαθητής έχει κάτω από 10 σε πάνω από 4 μαθήματα και υποχρεωτική επανάληψη  της γ’ γυμνασίου για όσους δεν προάγονται. Αυξάνουν τον αριθμό των μαθητών στην τάξη στα Δημοτικά σχολεία από 22 σε 25. Επαναφέρουν την αναγραφή της διαγωγής στα απολυτήρια-ένα τελείως αναχρονιστικό μέτρο-που οδηγεί στο  στιγματισμό των μαθητών για όλη τη ζωή τους. 
Αγαπητοί γονείς,
Η εκπαίδευση αποτελεί μια πορεία που βιώνουμε καθημερινά μαζί με τα παιδιά μας, μέχρι να αποκτήσουν

Όχι στις Ανεμογεννήτριες στη Ζήρεια!

“Ο Ορειβατικός Σύλλογος Κορίνθου, το Δίκτυο Προστασίας Ζήρειας και ο ΠΟΣ
Φενεού “Η Ντουρντουβάνα” σας προσκαλούν σε Δράση για την προστασία της
Ζήρειας, την Κυριακή 7 Ιουνίου 2020 με κύριο σύνθημα:
Ναι στην Προστασία της Φύσης,
Όχι στις Ανεμογεννήτριες στη Ζήρεια!
Η δράση θα περιλαμβάνει:
– Καθαρισμό και συντήρηση του μονοπατιού Κεφαλάρι – Μικρή Ζήρεια
– Ακτιβιστική δράση διαμαρτυρίας στο οροπέδιο “Ισιώματα”
– Συζήτηση και δικτύωση συμμετεχόντων
Γιατί γίνεται αυτή η εκδήλωση;
Για την αποτροπή ενδεχόμενης εγκατάστασης 21 γιγαντιαίων ανεμογεννητριών
στην κορυφογραμμή της Μικρής Ζήρειας, εντός περιοχής που ανήκει στο δίκτυο
NATURA2000 που έχει χαρακτηριστεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα πουλιά και Ειδική Ζώνη Διατήρησης…”.

200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, Συκοφάντηση της Επανάστασης ή επανεκκίνηση του ελληνισμού

Το Άρδην και το LIVEMEDIA διοργανώσε διαδικτυακή εκδήλωση με θέμα: “200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, Συκοφάντηση της Επανάστασης ή επανεκκίνηση του ελληνισμού” 
Μίλησαν οι: Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας – επικεφαλής Άρδην 
Άγγελος Συρίγος, βουλευτής – αν. καθηγητής διεθνούς δικαίου και εξωτερικής πολιτικής 
Στάθης Σταυρόπουλος, σκιτσογράφος – δημοσιογράφος 
Συντονίζει ο δημοσιογράφος Λάμπρος Καλαρρύτης (Παραπολιτικά FM).

Γιατί απαξιώνουν τον «εθνικό μας ιστορικό»;

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου
Το άγαλμα του ιστορικού Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου βρίσκεται καταχωνιασμένο κάπου κοντά στο Ζάππειο Μέγαρο. Για να το εντοπίσει κανείς θα πρέπει να το αναζητήσει. Ελάχιστοι είναι και οι περαστικοί που κοντοστέκονται να δουν το άγαλμα του «εθνικού μας ιστορικού», που για τους περισσότερους μπορεί να είναι κάποιος άγνωστος. Σε άλλες χώρες προφανώς και θα του αποδίδονταν μεγαλύτερη τιμή για τη μοναδική και αξεπέραστη προσφορά του στο ελληνικό έθνος. Ιδιαίτερα τώρα που η συνέχειά του τελεί υπό αμφισβήτηση και «εκ των έσω».
Έτσι, για την Επιτροπή «Ελλάδα 2021» των Μητσοτάκη-Αγγελοπούλου ο Παπαρρηγόπουλος με το θεμελιώδες έργο για τη τρισχιλιετή συνέχεια του Ελληνισμού «έθεσε τις βάσεις του πιο επιδραστικού και ανθεκτικού ιδεολογικού σχήματος» και «ο αγώνας του να καταδείξει τα λάθη του Φαλμεράυερ … και την αποκατάσταση του Βυζαντίου εντός της εθνικής ιστορίας οδήγησαν την εμπλοκή της ιστοριογραφίας στα γρανάζια (sic) της εθνικής ιδεολογίας». Ιδεολογικό όπλο λοιπόν της «Μεγάλης Ιδέας» το έργο του Παπαρρηγόπουλου, ο οποίος ως «εκφραστής» της «ενέπνευσε πολιτικούς, λογίους, … αλλά και βασιλιάδες».
Για όποιον παρακολουθεί τον «δημόσιο διάλογο» των 2-3 τελευταίων δεκαετιών, κυρίως στις επιφυλλίδες των εφημερίδων, περί της «ασυνέχειας» του Ελληνισμού ή για «το νεαρό έθνος» των 200 ετών, είναι σαφές ότι η επιτροπή της κας Αγγελοπούλου εκφράζει μια συγκεκριμένη πλευρά της ελληνικής ιστοριογραφίας, αυτής του αναθεωρητισμού, θιασώτες της οποίας είναι όλα σχεδόν τα επιστημονικά μέλη της επιτροπής. Και αυτό είναι από μόνο του ένα σοβαρό πρόβλημα για την επιτροπή που προφανώς όσοι τη διόρισαν δεν το έλαβαν υπόψη ή το έκαναν εσκεμμένα.
Παρεμπιπτόντως, μετά την έντονη κριτική στις διάφορες δημοσιεύσεις της επιτροπής, κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα, εμφανιστήκαν ξαφνικά και οι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι που αναγάγουν την όποια κριτική-πολεμική στην κα Αγγελοπούλου και την επιτροπή της σε «τυχάρπαστους, σκοταδιστές και διατεταγμένους» της «ακροδεξιάς» και της «άγονης πατριδολαγνείας» (*). Προφανώς, εδώ ισχύει απλά: «Άξιος ο μισθός τους». Το δυστύχημα είναι όμως πως η πλειοψηφία του ελληνικού λαού «βρίσκεται αλλού».
(*) «Ποιος θέλει να αλλάξει την ατζέντα της Επιτροπής «Ελλάδα 2021»; Ή μήπως και την ίδια την Επιτροπή; Η επίθεση των ακραίων και το πραγματικό πρόβλημα (27-5-2020)»

Το μήνυμα του Καλογεροπούλειου για την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος

Πολιτισμός δεν είναι μόνο οι Τέχνες. Είναι ο τρόπος με τον οποίο φερόμαστε στο περιβάλλον, στη Φύση και στη Γη.
#WorldEnvironmentDay #ForNature
«Η φύσις μηδέν μήτε ατελές ποιεί μήτε μάτην».
Αριστοτέλης.
Η Φύση δεν κάνει τίποτα ούτε ατελές, ούτε μάταιο
Στο Fondation Kaloy – Καλογεροπούλειο Ίδρυμα Τεχνών και Πολιτισμού αγαπάμε το περιβάλλον:
– Φροντίζουμε τον κήπο μας με τα τριαντάφυλλα, τις βουκαμβίλιες και όλα τα φυτά και άνθη, όλο τον χρόνο
– Χρησιμοποιούμε λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας
– Σβήνουμε τα φώτα
– Σβήνουμε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή ΚΑΙ την οθόνη του, καθώς και τον εκτυπωτή μας όταν τελειώνουμε τη δουλειά μας
– Είμαστε συνετοί στη χρήση του νερού: πλένουμε τα χέρια μας σχολαστικά μεν, όμως δεν αφήνουμε τη βρύση να τρέχει μέχρι να τελειώσουμε το σαπούνισμα. Την κλείνουμε και την ανοίγουμε ξανά όταν θα ξεβγάλουμε σχολαστικά τα χέρια μας
– Ανακυκλώνουμε χαρτί – γυαλί – πλαστικό στους μπλε κάδους του Δήμου Κορινθίων
– Έχουμε εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά στην οροφή του κτιρίου μας, τα οποία μάς βοηθούν να εξοικονομήσουμε ηλεκτρική ενέργεια και να μειώσουμε τις εκπομπές CO 2, το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα / carbon footprint.
Η φετινή #ΠαγκόσμιαΗμέραΠεριβάλλοντος έχει ως θέμα τη Βιοποικιλότητα (Biodiversity) και τη σημασία της. Κάντε το τεστ στο website του ΟΗΕ και δείτε… πόσα γνωρίζετε για τη Βιοποικιλότητα; https://www.un.org/en/observances/environment-day
Οι τεράστιες πυρκαγιές στη Σιβηρία και στην Αυστραλία, η αλόγιστη εξόρυξη πετρελαίου, η καταστροφή δρυμών και νομοθετημένα προστατευμένων πυρήνων περιβάλλοντος με στόχο το κέρδος απειλούν τη βιοποικιλότητα και τη ζωή στον πλανήτη μας.



 https://ekorinthos.gr

Ορεινή Κορινθία: Οροπέδια και χωριά γεμάτα θρύλους

Μαρία Νικολοπούλου

Περιοχή με πλούσιο φυσικό περιβάλλον, διαδρομές ανάμεσα σε πυκνά έλατα, λίμνες και πετρόκτιστα χωριά που προσφέρουν θέα στα επιβλητικά βουνά της περιοχής

ΤΟ ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΦΕΝΕΟΥ, στη βορειοανατολική Πελοπόννησο, στην Ορεινή Κορινθία, ανάμεσα στα βουνά Ζήρεια και Χελμός, περιοχή η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί και ως «Κορινθιακή Ελβετία» για την εκπληκτική της ομορφιά, αποτελεί ιδανικό προορισμό για κάθε εποχή του χρόνου. Ο Φενεός, αλλοτινός δήμος, πλέον ανήκει στο Δήμο Σικυωνίων με πρωτεύουσα το Κιάτο.
Από το Κιάτο, αφού περάσετε τα Κιόνια, ο δρόμος γίνεται ανηφορικός, στενός, με διαδοχικές στροφές, και με πυκνό ελατόδασος, δεξιά και αριστερά του δρόμου. Φτάνετε στην Καστανιά, χτισμένη αμφιθεατρικά στις παρυφές της Κυλλήνης (Ζήρειας), και στη συνέχεια, στα 2 χλμ., βρίσκεστε στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής σας, στο Διάσελο Καστανιάς, στα 1.100 μ. Εάν θέλετε να αποφύγετε τις στροφές της Καστανιάς, μετά τη Στυμφαλία, στο χωριό Καρτέρι, θα πάτε αριστερά προς Λαύκα.
Σ’ ότι αφορά το Οροπέδιο του Φενεού, κατά μεγάλα διαστήματα στο παρελθόν υπήρξε λίμνη, και αυτό συνέβαινε διότι τα δύο ποτάμια της κοιλάδας – ο Ολβιος και ο Δόξας-, δεν μπορούσαν να βρουν δίοδο προς τη θάλασσα, με αποτέλεσμα τα νερά τους να διοχετεύονται στο οροπέδιο. Με τα χρόνια, στις νότιες απολήξεις του οροπεδίου σχηματίστηκαν μεγάλα βάραθρα, οι λεγόμενες καταβόθρες, οι οποίες έλυναν το πρόβλημα της συσσώρευσης του νερού των δύο ποταμών.
Κατά περιόδους, οι καταβόθρες έκλειναν, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σιγά σιγά έλος, το οποίο με τον καιρό να μετατρέπεται σε λίμνη. Η λίμνη του Φενεού και οι καταβόθρες αποτέλεσαν στα αρχαία χρόνια πηγή μύθων και ιστοριών. Τελευταία φορά οι καταβόθρες άνοιξαν το 1897, αποξηραίνοντας την λίμνη και προσφέροντας στους κατοίκους μεγάλες εκτάσεις για καλλιέργεια.

Λίμνη Δόξα

Σε υψόμετρο 900 μέτρων, στην Αρχαία Φενεό, ξεπροβάλλει η τεχνητή λίμνη Δόξα, μέσα σ’ ένα πανέμορφο τοπίο, αγκαλιασμένο από έλατα. Η κατασκευή της λίμνης ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, και στηρίχτηκε στον χείμαρρο Δόξα που ρέει σε εκείνη την περιοχή.

Στο κέντρο της λίμνης, πάνω σε μια λωρίδα γης, βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγ. Φανουρίου, το οποίο εορτάζει στις 27 Αυγούστου. Οσο, για το ιστορικό μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου, σκαρφαλωμένο στην πλαγιά με την υπέροχη θέα, στέκει εκεί από το 1693, αν και είχε ιδρυθεί από τον 14^ο αιώνα. Αρχικά ήταν χτισμένο στη σημερινή θέση «Παλαιομονάστηρο», στη νησίδα εντός της λίμνης, εκεί όπου είναι το εκκλησάκι του Αγ. Φανουρίου. Υπήρξε επαναστατικό κέντρο στα χρόνια της Οθωμανοκρατίας και διατηρούσε Κρυφό Σχολειό, το οποίο διασώζεται μέχρι σήμερα. Η μονή είναι τριώροφη, το Καθολικό με το αξιόλογο ξυλόγλυπτο τέμπλο (1762) με παραστάσεις από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη βρίσκεται στη μέση, στον πρώτο όροφο είναι τα κελιά και στον δεύτερο η τράπεζα, η κουζίνα και το αρχονταρίκι. Εκεί, όπου ο Ηγούμενος Αρχιμανδρίτης Γεννάδιος θα σας κεράσει γλυκό του κουταλιού με γεύση άγριο τριαντάφυλλο.

Σε κοντινή απόσταση από τη λίμνη Δόξας, κοντά στο χωριό Καλύβια, βρίσκεται η Ακρόπολη της Αρχαίας Φενεού, και σύμφωνα με τις επιγραφές αποκαλύφθηκε ναός αφιερωμένος στον Ασκληπιό, βάθρο πάνω στο οποίο βρέθηκαν δυο πελώρια μαρμάρινα πόδια με σανδάλια ενώ πίσω από το βάθρο βρέθηκε μαρμάρινο γυναικείο κεφάλι, τα οποία παριστάνουν τον Ασκληπιό και την Υγεία. Στην Αρχαία Φενεό είναι και το αρχαιολογικό (σ.σ. εκεί και το μαρμάρινο κεφάλι της Υγείας) και λαογραφικό μουσείο.

Στις πλαγιές της Ζήρειας

Η Μοσιά, οικισμός με υψόμετρο 810 μέτρα, είναι χτισμένος στις δυτικές πλαγιές του Γερόντιου όρους, πάνω από τον κάμπο με αμφιθεατρική κλίση ενώ στο Μεσινό, στην ανατολική πλευρά της λεκάνης του Φενεού, στα 780 μ., μεταξύ άλλων, υπάρχει μουσείο με μικρή αρχαιολογική συλλογή.
Η Γκούρα, σε υψόμετρο 950 μ., στις δυτικές πλαγιές της Ζήρειας, στο βόρειο τμήμα της λεκάνης του Φενεού, υπήρξε έδρα του πρώην δήμου Φενεού. Διαθέτει όμορφη πλατεία με την εκκλησία των Ταξιαρχών, τα αρχοντικά του 19^ου αιώνα του οπλαρχηγού της Επανάστασης Νικόλαου Οικονόμου – Γκούρα, του Σάρλη και του Μούρτη, τα οποία αποτελούν ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Παραδοσιακοί ξενώνες, καφενεία, ταβέρνες, σούπερ μάρκετ, κρεοπωλείο, φούρνος είναι, μεταξύ άλλων, το σκηνικό στο κεφαλοχώρι της περιοχής.
Επόμενο χωριό είναι το Στενό (3 χλμ.), με την εκκλησία της Αγ. Μαρίνας στην πλατεία, το καφενείο και το αιωνόβιο πλατάνι μέσα από τα σπλάχνα του οποίου τρέχει γάργαρο νερό! Διασχίζοντας το τρίτοξο γεφύρι ανεβαίνετε στη θέση «Κοτρόνι» με το εκκλησάκι του Αγίου Χαράλαμπου, με την πανοραμική θέα προς τη  Ζήρεια (2.374 μ.), το ελατόδασος, από την άλλη πλευρά τα Αροάνια Ορη -ο Χελμός (2.355 μ.)- και στη μέση την πεδιάδα του Φενεού και τον Ολβιο ποταμό.
Ο Φενεός, πετρόχτιστο χωριό σε υψόμετρο 920 μ., στις ανατολικές πλαγιές των Αροανίων, είναι γνωστός και ως Συβίστα, αφού μέχρι το 1928 είχε αυτήν την ονομασία. Εκεί θα δείτε την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, αλλά και την παλιά νεροτριβή (δριστέλα) όπου οι κάτοικοι πλένουν τα κιλίμια και τις κουβέρτες τους. Ψηλότερο χωριό στην πεδιάδα του Φενεού είναι το Πανόραμα, σε υψόμετρο 1.000 μ.

Προσφορά στα βιβλία του Γιώργου Καραμπελιά

Για τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2020 μπορείτε να παραγγείλετε από το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο των Εναλλακτικών Εκδόσεων τα βιβλία του Γιώργου Καραμπελιά με σημαντική έκπτωση.
Για παραγγελίες εντός Αττικής αναλαμβάνουμε εμείς να σας παραδώσουμε την παραγγελία σας (χρόνος παράδοσης 1 έως 3 μέρες). Για την υπόλοιπη Ελλάδα αποστέλλονται με τα ΕΛΤΑ με επιπλέον χρέωση 5 ευρώ. Για το εξωτερικό θα υπάρχει συνεννόηση με τον πελάτη.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2103826319 & 6973183842. Ηλεκτρονική διεύθυνση: perardin@gmail.com
Η προσφορά (που είναι για παραγγελίες μόνο από το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο) περιλαμβάνει τα εξής βιβλία:

Αρχαίο Λιμάνι Λεχαίου – Το δεύτερο λιμάνι των γιων του Ποσειδώνα

Η Κόρινθος υπήρξε μια από τις ελάχιστες ελληνικές πόλεις που διέθεταν 2 λιμάνια, το Λέχαιο στον Κορινθιακό κόλπο και τις Κεγχρεές στο Σαρωνικό. Οι γιοι του Ποσειδώνα και της Πειρήνης, κόρης του ποτάμιου θεού Αχελώου, Λέχης και Κεγχρίας, έδωσαν τα ονό­ματα τους στα λιμάνια της πό­λης.
Το Λέχαιο ήταν το δυτικό επίνειο της Κορίνθου και το σημαντικότερο λιμάνι λόγω της εγγύτητάς του στην πόλη, απείχε μόλις 2 στάδια και συνδεόταν μαζί της με τα Μακρά τείχη, τα οποία συνέδεαν την οχυρωμένη πόλη με το λιμάνι και τον πολεμικό ναύσταθμο που είχαν διαμορφώσει οι Κορίνθιοι. Θεμέλια των μακρών τειχών και ιδίως του δυτικού τείχους έχουν αποκαλυφθεί ήδη από το 1892 στα πλαίσια της ανασκαφικής έρευνας.
Το λιμάνι του Λεχαίου χρησιμοποιήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους μέχρι την ύστερη αρχαιότητα. Σήμερα εντοπίζεται 1 χλμ. δυτικά της νέας Κορίνθου και καταλαμβάνει έκταση περίπου 500 στρεμμάτων. Η περιοχή, στην οποία προϋπήρχε έλος, διαμορφώθηκε την εποχή των Βακχιά­δων (6^ος π.Χ. αι.) ενώ υπήρξε και δεύτερη κατασκευαστική φάση στη ρωμαϊκή εποχή (1^ος μ.Χ. αι.). Δημιουργήθηκαν κυματοθραύστες, λιμενοβραχίονες, προλιμένες, νεώρια, νεώσοικοι, προβλήτες μήκους 7 χλμ. και 2 είσοδοι-δίαυλοι που το συνέδεαν με τη θάλασσα. Τα υλικά της εκσκαφής σωρεύτη­καν σε οχυρωματικούς λόφους ύψους 18-20 μ. για να προστατεύουν τα πλοία από τους βόρειους ανέμους του Κορινθιακού.
Οι Κορίνθιοι αύξησαν την ασφάλεια και τη χωρητικότητα του με σημαντικά τεχνικά έργα που παρουσιάζουν το λιμάνι ως ένα τεχνικό κατόρθωμα. Τα πρώτα τεχνικά έργα φαίνεται πως έγιναν τα πρώιμα αρχαϊκά χρόνια, όταν ένα λιμάνι στα δυτικά ήταν απαραίτητο για να εξυπηρετηθεί η αποικιακή εξόρμηση της Κορίνθου στη Δύση. Στο λιμάνι των ρωμαϊκών χρόνων υπήρχαν μώλοι, χτισμένοι με ογκώδεις, ορθογώνιους πωρόλιθους.
Το λιμάνι ήταν διπλό: εσωτερικό και εξωτερικό. Το εσωτερικό είχε κρηπίδωμα. Υπήρχε ναός και άγαλμα του Ποσειδώνα, ιερό της Αφροδίτης, και άλλες λιμενικές εγκαταστάσεις. Μακεδόνες και Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν το λιμάνι ως πολεμικό ναύσταθμό. Ως τη ρωμαιοκρατία, το Λέχαιο βρισκόταν σε ακμή και διέθετε εντυπωσιακά κτίσματα, εμπορικά καταστήματα, επαύλεις και πολλά αγάλματα. Τη σημασία του λιμανιού και στα πρωτοχριστιανικά χρόνια φανερώνει η μεγαλύτερη στον ελλαδικό χώρο παλαιοχριστιανική βασιλική, ο Άγιος Λεωνίδης, κτισμένη στα τέλη του 5^ου μ.Χ. αι.
Σήμερα μια λιμνοθάλασσα υποδηλώνει τη θέση του λιμανιού του Λεχαίου.


 https://www.mythicalpeloponnese.gr/?p=1888

Μουσείο Νεμέας

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Νεμέας – εδώ φαίνεται από τα νοτιοδυτικά – κατασκευάστηκε στα πλαίσια του ανασκαφικού προγράμματος του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας. Παραδόθηκε επισήμως στο Ελληνικό Κράτος στις 28 Μαΐου 1984 και βρίσκεται έκτοτε σε λειτουργία, εκτός από μερικές φορές το χειμώνα, όταν το κλείνει το Υπουργείο Πολιτισμού. Πληροφορίες στο τηλέφωνο 030-27460-22739.

Σχεδιάστηκε για την έκθεση των ευρημάτων των ανασκαφών και ως το νότιο όριο του Ιερού του Νεμείου Διός (φωτογραφίες #6 & 7).

Μεγάλα παράθυρα στον κύριο εκθεσιακό χώρο επιτρέπουν στον επισκέπτη να συγκρίνει τα απομεινάρια που βρίσκονται στον αρχαιολογικό χώρο με μακέτες που παρουσιάζουν τη Νεμέα του 300 π.Χ. και του 500 μ.Χ.

 

 

Τα εκθέματα στον κύριο εκθεσιακό χώρο φωτίζονται, στο μέτρο του δυνατού,  με φυσικό τρόπο και δίνεται έμφαση στα ευρήματα και όχι στις προθήκες. Τα εκθέματα συμπληρώνονται με φωτογραφίες από τις ανασκαφές.

Ένα τρίτο μεγάλο παράθυρο στο βάθος του εκθεσιακού χώρου (ανατολικά) βλέπει προς το στάδιο. Εκεί βρίσκεται μια μακέτα του σταδίου καθώς και μια οθόνη που δείχνει ένα βίντεο με τη λειτουργία του μηχανισμού εκκίνησης, της ύσπληγος.

Το μουσείο αποτελεί δωρεά ενός αποφοίτου του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ, του Ρούντολφ Α. Πήτερσον, ο οποίος, μεταξύ πολλών άλλων, ήταν και ο Άνδρας της Χρονιάς του περιοδικού Time για το 1966. Μια μαρμάρινη πλακέτα στην είσοδο εκφράζει το όραμά του για την κοινή μας ανθρώπινη υπόσταση και ιστορία.

ΛΟΑΤΚΙ: Πίσω από το «Σιδηρούν Παραπέτασμα» του Χρήματος

Για την μεγάλη υποστήριξη που βρίσκουν τελευταία στην εκπλήρωση των στόχων τους οι ακτιβιστές για τις “ταυτότητες φύλου” δεν αρκούν οι “δικαιωματιστές” της αριστεράς και οι “φιλελέδες” της δεξιάς… Είναι φανερό ότι πολύ πιο ισχυρά οικονομικά και πολιτικά “λόμπυ” βρίσκονται απο πίσω.
Η Dentons, η μεγαλύτερη δικηγορική εταιρεία του πλανήτη, συνέταξε τον νομικό οδηγό για τους τρανς-ακτιβιστές και τις αντίστοιχες ΜΚΟ σε διάφορες χώρες. Στόχος είναι να μην μπορούν οι γονείς να έχουν λόγο σχετικά με τον προσδιορισμό νομικά… του φύλου των παιδιών τους.

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*
Μετά την δημιουργία της ΕΕ και την διακήρυξη της «παγκοσμιοποίησης», μια από τις πιο αγαπημένες επετείους της Ευρώπης είναι η ημέρα της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου. Το βασικό σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου έπεσε, οι Ανατολικογερμανοί δεν μπαίνουν πλέον σε 13χρονη λίστα αναμονής για να αγοράσουν ένα «Trabant» -το μικρό αυτοκίνητο που αποτέλεσε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα της ΛΔΓ-, ούτε χρειάζεται πλέον να στήνονται στην ουρά για να αγοράσουν ψωμί… αλλά ο πλούτος από μόνος του δεν καθορίζει την ευτυχία.

Μπορεί το Τείχος του Βερολίνου που χώριζε δύο ιδεολογικά διαφορετικούς κόσμους να έπεσε, αλλά ένα άλλο «Τείχος του Αίσχους» στο όνομα της «διαφορετικότητας» υψώνεται και διαλύει από τα μέσα τον κοινωνικό ιστό στις χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ.
Οι μεγάλες λαϊκές μάζες βρίσκονται από την μια μεριά του «Τείχους» και, απέναντί τους, καλά προστατευμένες, είναι οι ελίτ του χρήματος και τα μεγάλα «λόμπυς» που διαμορφώνουν την πολιτική ατζέντα με τα πανίσχυρα μέσα που διαθέτουν και τον έλεγχο των μίντια.
Μία από τις πιο μυστηριώδεις πτυχές του σύγχρονου κοινωνικο-πολιτικού γίγνεσθαι είναι η ταχύτητα με την οποία αυξήθηκε η επιρροή στις πολιτικές αποφάσεις και στον δημόσιο λόγο κάποιων ολιγομελών ομάδων που, μέχρι πριν από δύο-τρεις δεκαετίες, απασχολούσαν μόνο το περιθώριο της κοινωνίας.
Η υποστήριξη που έχουν οι οργανώσεις αυτές, όπως φερ’ ειπείν όσες ασχολούνται με τις «έμφυλες ταυτότητες», τα ζητήματα που αφορούν τους τρανσέξουαλς κ.λπ, δεν μπορεί να εξηγηθεί -όπως και με το μεταναστευτικό- με την αναφορά μόνο στην «δικαιωματιστική» αριστερά ή στους «φιλελέδες» της δεξιάς. Είναι φανερό ότι κάτι άλλο πιο ισχυρό, από την άλλη πλευρά του οικονομικού «Τείχους», στηρίζει και ενισχύει αυτούς τους φορείς για τους οποίους η κοινωνία εξακολουθεί να μην γνωρίζει και πολλά. Έτσι, λοιπόν, γεννάται το ερώτημα πώς οι οργανισμοί αυτοί, όπως οι ΛΟΑΤΚΙ οργανώσεις, με μικρούς προϋπολογισμούς και περιορισμένους πόρους, μπορούν να γνωρίζουν τόσο εκπληκτικές επιτυχίες, όπως η αλλαγή της νομοθεσίας σε πολλές δυτικές χώρες, και πρέπει να απαντηθεί.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η IGLYO (International Gay, Lesbian, Bisexual, Transgender, Queer and Intersex Youth and Student Organisation), η οποία επιχειρεί να καθοδηγήσει τις «τρανς» οργανώσεις σε όλες τις δυτικές χώρες να επιβάλλουν με το «έτσι θέλω» αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο ώστε να επιτραπεί στα ανήλικα παιδιά να αλλάζουν νομικά το φύλο τους χωρίς την έγκριση των γονιών τους.
Για την IGLYO, «η γονεϊκή συναίνεση μπορεί να είναι περιοριστική και προβληματική για τους ανήλικους» ενώ ζητάει από «τα κράτη να αναλαμβάνουν δράση εναντίον των γονιών που εμποδίζουν την ελεύθερη ανάπτυξη της ταυτότητας ενός τρανς ανήλικου, αρνούμενοι να δώσουν την γονεϊκή άδεια όπου αυτή απαιτείται». Όπως διαπιστώνετε, ο τρανς ολοκληρωτισμός, ακολουθώντας τους ολοκληρωτισμούς του παρελθόντος, πιστεύει ότι τον τελευταίο λόγο στην ανατροφή των παιδιών δεν πρέπει να τον έχουν οι γονείς, αλλά η «πεφωτισμένη», trans-friendly κρατική εξουσία.
Πώς καταφέρνουν οι τρανς ακτιβιστές να επιβάλλουν τόσο σημαντικές νομοθετικές αλλαγές χωρίς να έχουν την συναίνεση της κοινής γνώμης, αφού είναι γνωστό ότι η μεγάλη πλειονότητα του κόσμου αντιδρά σε τέτοια ζητήματα, όπως ο παραμερισμός της γονεϊκής μέριμνας για τα ανήλικα παιδιά;
Οι στόχοι και οι μέθοδοι του τρανς κινήματος και των ισχυρών χρηματοδοτών του φαίνονται μέσα από τα ίδια τους τα κείμενα, όπως θα δούμε παρακάτω.
Τον Νοέμβριο του 2019, η IGLYO, χρηματοδοτούμενη από πανίσχυρα Ιδρύματα, όπως η Open Society του Σόρος, κυκλοφόρησε έναν οδηγό προς ακτιβιστές και ΜΚΟ, ο οποίος έχει συνταχθεί από την Δικηγορική Εταιρεία Dentons και το Thomson Reuters Foundation…
Το έγγραφο είναι έργο της Dentons, της μεγαλύτερης δικηγορικής εταιρείας στον κόσμο που απαριθμεί 10.000 περίπου δικηγόρους και του Thomson Reuters Foundation, ενός βραχίονα του πασίγνωστου γίγαντα των μέσων ενημέρωσης, το οποίο είναι αφιερωμένο στην πολιτική των «ταυτοτήτων».
Το έγγραφο έχει τον τίτλο «Ορθές πρακτικές στη νομική αναγνώριση των φύλων για τη νεολαία». Σκοπός του είναι να βοηθήσει τις ομάδες trans σε διάφορες χώρες να επιφέρουν αλλαγές στην νομοθεσία που θα επιτρέπουν στα παιδιά να αλλάξουν νόμιμα το φύλο τους χωρίς την έγκριση των ενηλίκων και χωρίς να χρειάζονται την έγκριση οποιωνδήποτε αρχών. «Ελπίζουμε ότι αυτή η έκθεση θα αποτελέσει ένα ισχυρό εργαλείο για ακτιβιστές και ΜΚΟ που εργάζονται για να προωθήσουν τα δικαιώματα των τρανς σε όλη την Ευρώπη και πέραν αυτής», σημειώνεται στον πρόλογο.
Όπως θα περιμένατε από μια έκθεση που συντάχθηκε από το προσωπικό μιας μεγάλης νομικής εταιρείας, είναι ένα ολοκληρωμένο και ακλόνητο έγγραφο που συνοψίζει νομοθεσία, πολιτική και «υπεράσπιση» σε διάφορες χώρες. Με βάση την συνεισφορά ομάδων τρανς από όλο τον κόσμο (μία από αυτές είναι από την Ελλάδα), συγκεντρώνει και μοιράζεται την «βέλτιστη πρακτική» στην άσκηση πίεσης για αλλαγή του νόμου έτσι ώστε οι γονείς να μην έχουν πλέον λόγο σχετικά με τον νομικό προσδιορισμό του φύλου του παιδιού τους.
Σύμφωνα με την έκθεση:
«Αναγνωρίζεται ότι η απαίτηση γονικής συγκατάθεσης ή συγκατάθεσης ενός νόμιμου κηδεμόνα μπορεί να είναι περιοριστική και προβληματική για τους ανηλίκους».
Πράγματι, προτείνει ότι «τα κράτη πρέπει να αναλάβουν δράση εναντίον των γονέων που παρακωλύουν την ελεύθερη ανάπτυξη της ταυτότητας ενός νεαρού τρανς, αρνούμενοι να χορηγήσουν γονική άδεια όταν απαιτηθεί».
Εν ολίγοις, πρόκειται για ένα εγχειρίδιο απευθυνόμενο στις ομάδες πίεσης που θέλουν να αφαιρέσουν την ανάγκη της συγκατάθεσης των γονέων σχετικά με σημαντικές πτυχές της ζωής των παιδιών τους. Ένα εγχειρίδιο γραμμένο από μια διεθνή δικηγορική εταιρεία και υποστηριζόμενο από ένα από τα μεγαλύτερα ιδρύματα στον κόσμο.
Και πώς προτείνουν οι συντάκτες ότι πρέπει να επιτευχθεί η νομική αλλαγή;
Αξίζει να αναφερθούν οι συμβουλές σε βάθος, διότι αυτή είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο εμφανίζεται γραπτώς σε δημόσιο φόρουμ και επειδή έχει ενδιαφέρον ο τρόπος που ασκείται και λειτουργεί η πολιτική αυτή.
Δείτε, λοιπόν, πώς η έκθεση υποδεικνύει τον καλύτερο τρόπο για την συγκρότηση μιας φιλο-τρανς ατζέντας:
«Ενώ οι πολιτιστικοί και πολιτικοί παράγοντες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην προσέγγιση που πρέπει να ακολουθηθεί, υπάρχουν ορισμένες τεχνικές που αναδεικνύονται ως αποτελεσματικές για την προώθηση των δικαιωμάτων των τρανς στις δυτικές χώρες».
Τι σημαίνει αυτό: «Σε πολλές από τις εκστρατείες υποστήριξης των ΜΚΟ που μελετήσαμε, υπήρχαν σαφή οφέλη όταν οι ΜΚΟ κατόρθωναν να ξεπεράσουν την κυβέρνηση και να δημοσιεύσουν μια δική τους προοδευτική νομοθετική πρόταση προτού η κυβέρνηση προλάβει να αναπτύξει τη δική της. Οι ΜΚΟ πρέπει να παρεμβαίνουν νωρίς στη νομοθετική διαδικασία και, το ιδανικότερο, πριν ξεκινήσει καν. Αυτό θα τους δώσει πολύ μεγαλύτερη ικανότητα διαμόρφωσης της κυβερνητικής ατζέντας και της τελικής πρότασης απ’ ό,τι εάν παρέμβουν αφού η κυβέρνηση έχει ήδη αρχίσει να αναπτύσσει τις δικές της προτάσεις».
Άλλη μια σχετική οδηγία του εγγράφου: «Συνδέστε την εκστρατεία σας με μια δημοφιλέστερη μεταρρύθμιση».
Για παράδειγμα:
«Στην Ιρλανδία, τη Δανία και τη Νορβηγία, τροποποιήθηκε ο νόμος για την νομική αναγνώριση των φύλων των ανηλίκων ταυτόχρονα με άλλες πιο δημοφιλείς μεταρρυθμίσεις, όπως η νομοθεσία για την ισότητα των γάμων (μεταξύ ετεροφύλων, ομοφύλων κ.λπ.). Αυτό πρόσφερε ένα πέπλο προστασίας, ιδιαίτερα στην Ιρλανδία, όπου η ισότητα των γάμων υποστηρίχθηκε έντονα, αλλά η ταυτότητα του φύλου είναι πιο δύσκολο να κερδίσει την δημόσια στήριξη».
Μια άλλη σύσταση είναι ακόμα πιο αποκαλυπτική: «Αποφύγετε την υπερβολική κάλυψη και την έκθεση του Τύπου».
Σύμφωνα με την έκθεση, οι χώρες που έχουν κινηθεί ταχύτερα στην προώθηση των δικαιωμάτων των τρανς και της αφαίρεσης της γονικής συγκατάθεσης ήταν εκείνες στις οποίες οι ομάδες πίεσης για αυτές τις αλλαγές κατάφεραν να σταματήσουν την ευρύτερη ενημέρωση του κοινού σχετικά με τις προτάσεις τους. Αντίθετα, σε μέρη όπως η Βρετανία, όσο πιο πολύ «εκτίθετο» η ατζέντα αυτή, τόσο λιγότερο επιτυχημένη ήταν η άσκηση πίεσης:
«Μια άλλη τεχνική που έχει χρησιμοποιηθεί με μεγάλη επιτυχία είναι ο περιορισμός της κάλυψης και της παρουσίασης του θέματος από τον Τύπο. Σε ορισμένες χώρες, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία, ακτιβιστές άσκησαν άμεσες πιέσεις σε μεμονωμένους πολιτικούς και προσπάθησαν να περιορίσουν στο ελάχιστο την κάλυψη του Τύπου, προκειμένου να αποφευχθεί το παραπάνω ζήτημα παρερμηνείας».
Με το να προσφέρει εκτεταμένες συμβουλές για την ανάγκη να παραμείνει η ατζέντα για τα δικαιώματα των τρανς μακριά από τα μάτια του κοινού, η έκθεση παρακάμπτει το ενδεχόμενο να βρουν πειστικά επιχειρήματα για την υπόθεσή τους. Το να πείσουν δηλαδή τους ανθρώπους ότι όσα προτείνουν είναι σωστά δεν εμφανίζεται ως προτροπή στην έκθεση, η οποία φθάνει τις 65 σελίδες.
Συνοψίζοντας, λοιπόν: έχουμε μια μεγάλη διεθνή νομική εταιρεία, που βοήθησε στην σύνταξη ενός εγχειριδίου πίεσης για άτομα που θέλουν να αλλάξουν το νόμο προκειμένου να εμποδίσουν τους γονείς να έχουν τον τελευταίο λόγο για πολύ σημαντικές αλλαγές στην προσωπικότητα των δικών τους παιδιών. Αυτό το εγχειρίδιο συμβουλεύει τους υπέρμαχους αυτής της προσπάθειας να κρύβουν τα σχέδιά τους πίσω από ένα «πέπλο» και να διασφαλίζουν ότι ούτε τα μέσα ενημέρωσης ούτε το ευρύτερο κοινό θα γνωρίζουν πολλά για τις αλλαγές που επιδιώκουν να κάνουν και οι οποίες επηρεάζουν καθοριστικά τα παιδιά. Επειδή αν το κοινό μάθει για όλα αυτά, μπορεί να αντιδράσει έντονα.
Σε μια δημοκρατία, είναι όλοι ελεύθεροι να υποστηρίξουν μια οποιαδήποτε πολιτική ή θέση που επιθυμούν, αλλά, κανονικά, όποιος θέλει να αλλάξει τον νόμο για να το πράξει πρέπει να κερδίσει την υποστήριξη ή, τουλάχιστον, τη συναίνεση του λαού του οποίου η εξουσία τελικά δίνει την ισχύ στον νόμο. Η προσέγγιση που περιγράφεται λεπτομερώς στην έκθεση Dentons ισοδυναμεί με έναν πολύ αντιδημοκρατικό τρόπο άσκησης πίεσης για να αποκτήσει το ενδιαφερόμενο λόμπυ τους νόμους και τις πολιτικές που θέλει. Ακόμη αποκαλύπτει ότι σε αρκετές χώρες συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων έχουν καταφέρει να ασκούν πιέσεις πίσω από ένα «πέπλο» μυστικότητας και σκοπίμως πίσω από την πλάτη του λαού.
Έτσι, λοιπόν, τα παιδιά θα πρέπει να έχουν την δυνατότητα να αλλάζουν το φυσικό-νόμιμο φύλο τους χωρίς την συμμετοχή των γονέων ή επαγγελματιών του ιατρικού κλάδου… και το κράτος πρέπει να συλλαμβάνει τους γονείς που αντιδρούν στις επιταγές αυτών των πανίσχυρων λόμπυ, όπως η Dentons και το Ίδρυμα Thomson Reuters, τα οποία αγνοούν την κοινωνία.

Η IGLYO είναι μια γιγαντιαία ΛΟΑΤΚΙ οργάνωση-ομπρέλλα, που περιλαμβάνει ΜΚΟ από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Στην Ελλάδα, μέλος της είναι η C.Y., μια οργάνωση που κατά καιρούς έχει χρηματοδοτηθεί από την ΕΕ, την αμερικανική πρεσβεία και από το ελληνικό τμήμα του πανταχού παρόντος Ιδρύματος Σόρος.
Το Open Society Foundations, που ιδρύθηκε από τον Τζωρτζ Σόρος, είναι ένας από τους μεγαλύτερους ιδιωτικούς χρηματοδότες ομάδων, οι οποίες υποστηρίζουν τα «ανθρώπινα δικαιώματα», την «δημοκρατία» και την «πολιτική ορθότητα»- με ετήσιο προϋπολογισμό άνω του ενός δισεκατομ. δολλαρίων.
Το Open Society έχει χρηματοδοτήσει επίσης προγράμματα ενίσχυσης των προσφύγων στο χωριό Μόρια, στην Μυτιλήνη, δραστηριότητες που αντιμετωπίζουν την ρατσιστική και ομοφοβική βία, όπως το Πρόγραμμα Colour Youth’s Tell Us! (https:www.colouryouth.gr/pes-to-se-emas/), καθώς και ένα κέντρο παιδικής φροντίδας στην Θεσσαλονίκη, το οποίο φέρνει κοντά τα παιδιά των προσφύγων με τα Ελληνόπουλα μετά το σχολείο.
Έτσι, λοιπόν, φτάσαμε μέχρις εδώ ώστε οι λαοί να μην έχουν κανέναν λόγο μέσα σε μια συνεχώς μεταλλασσόμενη, χωρίς την θέλησή τους κοινωνία και πρώην περιθωριακές ομάδες ανθρώπων να μεταβάλλονται σε πανίσχυρα λόμπυ.
*Από το Hellenic Nexus τ.151

Η ΕΥΡΩΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΗ Α.Ε. αρωγός του Ε.Σ.Υ στην δοκιμασία της πανδημίας

Η ανθρωπότητα τους τελευταίους μήνες βρέθηκε αντιμέτωπη με την πανδημία του Κορωναιού, που  προκάλεσε σοκ σε κράτη και κυβερνήσεις. Τα δημόσια νοσοκομεία, που έπρεπε να αποτελούν τις ναυαρχίδες της δημόσιας υγείας, βρέθηκαν απροετοίμαστα, ανοχύρωτα, σχεδόν σε όλο τον «αναπτυγμένο» κόσμο.

Αυτό που έζησαν οι λαοί της Ευρώπης αλλά και εμείς στην πατρίδα μας, ανέδειξε ότι οι δημόσιες δομές υγείας αποδεικνύονται οι πυλώνες αντιμετώπισης της πανδημίας. Με τις αδυναμίες, τα κενά τις ελλείψεις, που βέβαια οφείλονται στις δραστικές περικοπές που προηγήθηκαν τα τελευταία χρόνια.

Η μακρά παράδοση όμως του κράτους κοινωνικής  πρόνοιας, η επιστημονική κατάρτιση και το υψηλό αίσθημα ευθύνης του ιατρικού  και νοσηλευτικού προσωπικού απέτρεψε στην Ευρώπη αλλά και στην χώρα μας, την κατεδάφιση των δημοσίων δομών υγείας. Κάτι που αν συνέβαινε, θα άφηνε ανοχύρωτες και απροστάτευτες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες στη λαίλαπα της πανδημίας.

Αρωγός από την πρώτη στιγμή και ο επιχειρηματικός κόσμος της πατρίδας μας. Σ΄αυτή την ιστορική συγκυρία της μεγάλης δοκιμασίας, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες πολύτιμες για το  δημόσιο σύστημα υγείας αλλά και την κοινωνία.

Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη τα τελευταία χρόνια έχει πάρει μορφή ισχυρής κουλτούρας. Ολοένα και περισσότερες εταιρείες κάνουν παρεμβάσεις εταιρικής υπευθυνότητας και κοινωνικής ευαισθησίας.

Οι πρωτοβουλίες αυτές προάγουν τον επιχειρηματικό πολιτισμό, συμβάλλουν στην εμπέδωση κλίματος συνεργασίας, συναίνεσης και αλληλεγγύης. Στοιχεία, που ειδικά σ’ αυτή τη συγκυρία, τα έχουμε ανάγκη όλοι μας.

Το δικό τους «παρών» στη μάχη κατά της πανδημίας, της θωράκισης του δημόσιου συστήματος υγείας και του Γενικού Νοσοκομείου Κορίνθου έδωσαν και  Κορίνθιοι επιχειρηματίες.

Εμείς συναντήσαμε τον  κ. Χρίστο Τσαούση πρόεδρο της ΕΥΡΩΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΗΣ – Χ.Β. ΤΣΑΟΥΣΗΣ Α.Ε, στο γραφείο του στην έδρα της επιχείρησης. Δεν πήγαμε με σκοπό να μας δώσει συνέντευξη. Άλλωστε  είναι πολύ φειδωλός στις δηλώσεις και ειδικά όταν πρόκειται για χορηγίες ή προσφορές.

Όταν τον ρωτήσαμε για την τεράστια δωρεά ειδών ειδικού νοσοκομειακού εξοπλισμού στο ΝΟΣΟΚΟΜΕΊΟ ΚΟΡΙΝΘΟΥ όπως αναφέρει το δελτίο τύπου

http://www.hospkorinthos.gr/dt/dt_dorea_tsaousi.pdf

μας διέκοψε ευγενικά για να μας πει:

 -Είναι καθήκον του επιχειρηματία να συμβάλλει στην  ανάδειξη της κοινωνικής αλληλεγγύης. Η πατρίδα μας δοκιμάζεται, οι ανάγκες του ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΥ πολλές.

-Η αυταπάρνηση στα όρια της αυτοθυσίας του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, δεν μπορούν να αφήσουν αδιάφορο κανένα.

-Η προσφορά  μας  λέει: Δεν είναι προϊόν που μεταφέρεται από κανάλι σε κανάλι και σε δελτία με βαρύγδουπες ανακοινώσεις.

 -Η προσφορά είναι επένδυση στην κοινωνία. Είναι ο καλύτερος τρόπος να κάνεις πραγματικότητα τις αξίες μιας επιχείρησης. Η εταιρική κοινωνική προσφορά και η εταιρική υπευθυνότητα, είναι οι βασικές αρχές μιας επιχείρησης, όπως ο πρόλογος σε μια έκθεση.

-Η πρόληψη, η περίθαλψη, η δημόσια υγεία είναι βασικές προϋποθέσεις για την ευημερία του ανθρώπου. Η πολιτεία σε συνεργασία με την ιδιωτική πρωτοβουλία, έχει υποχρέωση να προστατεύσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ίδια τη ζωή.

.Οι φωτογραφίες στο χώρο του γραφείου του, οι βραβεύσεις, τα αφιερώματα σε περιοδικά του κλάδου στην Ελλάδα και το εξωτερικό, οι επισκέψεις  Ελλήνων και ξένων επιστημόνων του κλάδου, των φοιτητών γεωπονικών και κτηνιατρικών σχολών, είναι οι μαρτυρίες της 50χρόνης Ανθρώπινης και επιχειρηματικής διαδρομής του Χρίστου Τσαούση.

Μας άρεσαν οι φωτογραφίες με όλους τους πρωθυπουργούς και προέδρους της ελληνικής δημοκρατίας. Η ξεχωριστή σχέση όμως του Χρίστου με τον Ανδρέα Παπανδρέου είναι μοναδική για τον ίδιο. Όπως και η σχέση του με τον Γιάννη Ποττάκη. Τον πολιτικό που τίμησε την Κορινθία και την Ελλάδα, για το έργο που προσέφερε ως επιστήμων και πολιτικός.

Φωτογραφίες με αγαπημένα  πρόσωπα της οικογένειας ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ, συνεργάτες τα τελευταία 40 χρόνια. Μιας οικογένειας που τιμά και σέβεται τον Έλληνα καταναλωτή και Έλληνα παραγωγό.

-Του αρέσει να μιλάει για την καταγωγή του. Την γενέθλια γη του, το Στόμι Κορινθίας. Την επιχειρηματική αλλά και ανθρώπινη διαδρομή του.

-Μας μίλησε για το μικρό ορνιθοτροφείο στην παραλία του Βραχατίου, κοντά στο σπίτι του αγαπημένου του φίλου Μίκη Θεοδωράκη. Την διαδρομή από τις 300 κότες  την δεκαετία του ΄60, στις 300.000 κότες σήμερα, στην υπερσύγχρονη μονάδα αυγοπαραγωγής στα Εξαμίλια. Μια μονάδα κάθετη από τις μεγαλύτερες στα Βαλκάνια.

-Του αρέσει να μιλάει για τον κόσμο. Ό ίδιος αισθάνεται πολίτης του κόσμου. Έχει ταξιδεύσει σε πολλές χώρες. Άλλοτε ως  μέλος του συνδέσμου Ελλήνων βιομηχάνων, εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε παγκόσμια συνέδρια και εκθέσεις και άλλοτε ως απλός πολίτης.

-Μιλάει με πάθος για τη δουλειά του. ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΥΓΟ, της Ευρωπτηνοτροφικής. Σήμα κατατεθέν, σε  όλες τις ετικέτες των προϊόντων.

-Μιλάει με αγάπη για τους συνεργάτες του και το προσωπικό που είναι μαζί του δεκαετίες.

-Μιλάει με σεβασμό για τον κάθε πελάτη ξεχωριστά που εμπιστεύεται το ελληνικό αυγό της ευρωπτηνοτροφικής. Αυτό το μικρό σε μέγεθος τρόφιμο αλλά τόσο θαυματουργό για τις θρεπτικές του ιδιότητες.

-Είναι περήφανος για τον γιο του Βασίλη την ψυχή και την καρδιά της μονάδας.

Τον αποχαιρετίσαμε κρατώντας τις λέξεις του: Θέλω να αφήσω ένα μικρό αποτύπωμα προσφοράς και αλληλεγγύης στην κορινθιακή κοινωνία, στην υγεία, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό.

Επιμέλεια κειμένου: Ντίνος Παπαντωνίου

 ΠΗΓΗ: streetlife.gr