Αγγελόκαστρο: Βυζαντινό κάστρο

Βυζαντινό κάστρο σε μια θέση με μεγάλο υψόμετρο που ήταν κατοικημένη από τη νεολιθική εποχή.
Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού Κορινθίας, κτισμένο σε υψόμετρο 830 μέτρων, στη νότια πλευρά του όρους Πολίτης ή Πουλαγέζα.  

Ιστορία
Από αρχαιολογικά ευρήματα είναι εμφανές ότι ο τόπος κατοικείται από τη νεολιθική εποχή αν και η ιστορία του κάστρου είναι σχετικά άγνωστη.
Το Μεσαιωνικό κάστρο κτίστηκε κατά πάσα πιθανότητα στις αρχές του 13ου αιώνα, όταν η περιοχή της Κορινθίας ανήκε στο Δεσποτάτο της Ηπείρου επί ηγεμονίας του πρώτου δεσπότη, του Μιχαήλ Α’ Άγγελου Κομνηνού. Από αυτόν μάλλον προήλθε και η ονομασία του κάστρου και του χωριού.
Στους χωρογραφικούς χάρτες του Hopf του 1364, το κάστρο αναφέρεται στα χέρια του του μεγάλου Σενεσάλου Νικόλα Αντζαγιολί. Όταν αργότερα η Καστελανία κατελήφθη από τον Δεσπότη του Μυστρά Θεόδωρο Α΄ Παλαιολόγο, έγινε ελληνικό και το Αγγελόκαστρο. Από την εποχή αυτή και για 40 περίπου χρόνια (1395 – 1440), θα πρέπει να ήταν μεταξύ των κάστρων που επηρέαζαν στην περιοχή αυτή οι Αλβανοί, καινούργιοι κάτοικοι της περιοχής, που είχαν αρχηγούς απόγονους του Λέοντα Σγουρού. Το 1467 το κάστρο αναφέρεται ερειπωμένο.  

Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία
Τα τείχη του κάστρου είναι κατασκευασμένα από μικρές πέτρες που από μέσα συνδέονται με κονίαμα, γεγονός που δείχνει βιαστική και πρόχειρη κατασκευή.
Έχει έκταση 4 στρεμμάτων περίπου.
Αποτελείται από ακρόπολη με πύργο κατοπτεύσεως και αυλή από πύργους και οικίσκους καθώς και σκεπαστούς δρόμους, ενώ έξω από την αυλή υπάρχουν ερείπια ρωμαϊκού οικίσκου. Το πάχος του τείχους είναι 1-1,2μ.


 Πηγή

Στην ιερή γη της Αρχαίας Νεμέας

Ταξιδιωτικό της Παναγιώτας Π. Λάμπρη

Είχα κι άλλοτε, πριν πολλά χρόνια, οδηγηθεί ως προσκυνήτρια της πατρογονικής κληρονομιάς στην ιερή γη της Αρχαίας Νεμέας. Μόνο που μια αναπάντεχη  καθυστέρηση
στον δρόμο έκανε εμένα και τη συντροφιά μου να μην προλάβουμε ανοιχτό τον αρχαιολογικό χώρο.

Τι απογοήτευση! Και τι ματαίωση! Να φτάνεις έξω από τον περίβολο και να μην μπορείς να μπεις! Να φτάνεις και να μην μπορείς να δεις και να κοινωνήσεις μ’ έναν κόσμο, ο οποίος από το παρελθόν έρχεται και παρών με τον τρόπο του είναι! Κι έμεινα τότε, θυμάμαι, βουβή και με το βλέμμα αχόρταγο, να κοιτώ από μακριά, πίσω από τα κιγκλιδώματα της περίφραξης και με θλίψη βαθιά, τους τρεις κίονες του ναού του Νεμείου Διός, οι οποίοι παρέμειναν σε πείσμα των καιρών όρθιοι!

      Τούτη τη φορά, με τον Φλεβάρη να ’χει όντως φλεβίσει και να μηνάει το καλοκαίρι κατά την παροιμία, έφτασα, όχι με κείνη την παλιά συντροφιά, αλλά με τον σύντροφό μου στη Νεμέα. Στη νέα και την αρχαία, αλλά για διαφορετικό σκοπό. Στην πρώτη, για ν’ αγοράσουμε το φημισμένο ντόπιο κρασί της ποικιλίας αγιωργίτικο, γνωστής ως μαύρο ή μαυρούδι Νεμέας, το οποίο είναι μία από τις πιο εκλεκτές και τις πιο πλούσιες σε χρώμα ελληνικές ερυθρές ποικιλίες σταφυλιών και στη δεύτερη, για να κοινωνήσουμε μέσω των αρχαιοτήτων με το μακρινό παρελθόν του τόπου.

   

  Για δυο ιερούς σκοπούς φτάσαμε δηλαδή ως εκεί! Και δεν είναι μικρό πράγμα να συνδυάσεις με τον πηγαιμό σ’ έναν τόπο δυο αγάπες! Εκείνη για την πατρογονική κληρονομιά και κείνη για το καλό κρασί που, ως χάρισμα του γενναιόδωρου Διόνυσου, ανάλογης αξίας κληρονομιά λογιέται. Μόνο που, επιτόπια, στην πρώτη δοθήκαμε με πάθος! Την άλλη, αφού την προμηθευτήκαμε, είχαμε καιρό, πάντα με μέτρο, να την απολαύσουμε και να τη χαρούμε!

      Πρώτος σταθμός μας το αρχαιολογικό μουσείο, όπου εκτίθενται τεκμήρια της ανθρώπινης παρουσίας, τα οποία αφηγούνται με τον τρόπο τους διάφορες εκφάνσεις της ιστορίας της Νεμέας, όπως αυτή ήρθε στο φως μέσω της αρχαιολογικής σκαπάνης. Κι όλα αυτά έχουν μια ιδιαιτερότητα, διότι η Νεμέα, μια και δεν ήταν πόλις - κράτος, αλλά ένα πανελλήνιο θρησκευτικό και αθλητικό κέντρο, δεν είχε μόνιμους κατοίκους και πολιτικά ελεγχόταν από τις Κλεωνές και το Άργος. Όλα, λοιπόν, τα κινητά ευρήματα, τα οποία εκτίθενται στο μουσείο, προέρχονται από αλλού και συγκεκριμένα από τους αθλητές και τους επισκέπτες που έφταναν ως τη Νεμέα από διάφορα μέρη της Ελλάδας.

   

  Κατατοπιστικοί χάρτες και προπλάσματα του κυρίως αρχαιολογικού χώρου και του Σταδίου· νομίσματα από πολλές περιοχές, όπως η Κόρινθος, η Σικυώνα, το Άργος, η Αθήνα, η Αίγινα, η Ελευσίνα, τα Μέγαρα, οι Θήβες, η Τανάγρα, οι Οπούντιοι Λοκροί, η Αρκαδική Συμπολιτεία, η Χαλκίδα, η Λαμία, η Ήλιδα, η Ερμιόνη, η Μεσσήνη, η Αχαϊκή Συμπολιτεία, η Μακεδονία, η Σπάρτη,…, εκ των οποίων κάποια αναπαρίστανται μεγεθυμένα, ώστε να φαίνεται το αποτύπωμά τους· κτερίσματα, αγροτικά εργαλεία, τράπεζες θυσιαστικών προσφορών, αναθήματα, αθλητικός εξοπλισμός, όπως δίσκοι, αλτήρες, αιχμές ακοντίων, στλεγγίδες, με τις οποίες οι αθλητές αφαιρούσαν τον ιδρώτα, το έλαιο και τη σκόνη στο τέλος της άσκησής τους, σκύφοι, δηλαδή αγγεία πόσεως, νομίσματα και αναθηματικά ανάγλυφα της βυζαντινής περιόδου,… και πολλά άλλα εκτίθενται στο μουσείο, τα οποία γνωστοποιούν στον επισκέπτη, μέρος της ζωής, η οποία έπαλε κάποτε στη Νεμέα, και πέρασε, όπως γίνεται στα ανθρώπινα, από φάσεις ακμής και παρακμής.

      Αλλά πέραν αυτών, σε μια γωνιά του μουσείου μας ανέμενε μια έκπληξη! Ο «θησαυρός των Αηδονιών»! Αυτός ο θησαυρός, αποτελούμενος από δύο χρυσά δαχτυλίδια - σφραγίδες, δύο χρυσά κι ένα δαχτυλίδι από ήλεκτρο, τρεις σφραγιδόλιθους από στεατίτη, αμέθυστο και αχάτη, χρυσά κοσμήματα ενδυμασίας, χρυσές χάντρες και χάντρες από ημιπολύτιμους λίθους, ήλεκτρο, φαγεντιανή και υαλόμαζα, αφού έγινε βορά στα χέρια αρχαιοκαπήλων, μετά από περιπέτειες στο εξωτερικό επέστρεψε εκεί, όπου ανήκει. Συνιστά, μάλιστα, αυτός ο θησαυρός τεκμήριο, το οποίο μας ταξιδεύει στη μακρινή Μυκηναϊκή εποχή, και προέρχεται από το νεκροταφείο της Ἀραιθυρέας, πόλης, την οποία ο Όμηρος1 αποκαλεί «ἐρατεινήν», δηλαδή πάντερπνη, ευφρόσυνη, ξεχωριστή! Το νεκροταφείο αυτό, στο οποίο υπάρχουν είκοσι ένας μυκηναϊκοί τάφοι, βρίσκεται πάνω από το σημερινό χωριό Αηδόνια, εξ ου και η ονομασία του θησαυρού, οι οποίοι στο μεγαλύτερο μέρος τους έχουν συληθεί! Τι το πάθος πολλών για πλουτισμό δεν ορρωδεί προ ουδενός! Και μένουν όσοι άλλοι ν’ αναρωτιούνται και να φιλοσοφούν για τη διασάλευση της ησυχίας των νεκρών, για τη διαρπαγή των κτερισμάτων τους, αλλά και για την αξία εκείνου του αγαθού, που κληρονομιά προγονική και αξετίμητη τη λένε!    

      Έχοντας περιηγηθεί, λοιπόν, σ’ όλα αυτά και κρατώντας ανά χείρας τον εμπεριστατωμένο οδηγό του μουσείου, του ιερού του Διός και του Σταδίου, καθώς και τον οδηγό της Κρυπτής Εσόδου, βγήκαμε από το μουσείο και κινηθήκαμε, για να τα γνωρίσουμε.

   

  Στον αρχαιολογικό χώρο, λοιπόν, δεσπόζει ο ναός του Διός,  ο οποίος εδώ έχει το προσωνύμιο Νέμειος, μια και δεν σχετίζεται με τον Κεραύνιο και Νεφεληγερέτη Δία του Ολύμπου, αλλά είναι θεός των βοσκών και της κτηνοτροφίας, σύμβολο της ταυτότητας της κοιλάδας ως τόπου μη καλλιεργήσιμου σε κείνη τη μακρινή εποχή, αλλά κατάλληλου για νομή, δηλαδή για βόσκηση.

      Ο ναός κατασκευάστηκε το 330 π. Χ. περίπου και το ενδιαφέρον είναι πως διακρίνονται σ’ αυτόν και οι τρεις αρχιτεκτονικοί ρυθμοί της αρχαιότητας! Συγκεκριμένα έχει ένα εξωτερικό περιστύλιο δωρικού ρυθμού, μια εσωτερική κιονοστοιχία κορινθιακού ρυθμού και πάνω από το επιστύλιο υπήρχε μια δεύτερη κιονοστοιχία ιωνικού ρυθμού. Σήμερα, βέβαια, μπορεί κανείς να πάρει μερική ιδέα για όλα αυτά από τους τρεις κίονες, οι οποίοι άντεξαν στο διάβα των χρόνων, και τους άλλους, οι οποίοι μετά την αναστύλωση δίνουν μια ιδέα για το πώς ήταν ο ναός κάποτε. Βέβαια, για να έχεις πλήρη αίσθηση αυτής της ιδέας, πρέπει με τη φαντασία σου να την πλάσεις! Και, αν πιστεύεις στη δύναμη των ευχών, να απευθύνεις κάποιες στον Νέμειο Δία ή σε όποιον άλλο θεό, για να γίνει το θαύμα και να συνεχιστεί η αναστύλωση του ναού, η οποία απαιτεί ισχυρή βούληση, και φυσικά, οικονομικούς πόρους!  

      Νότια του ναού και του βωμού υπάρχουν κυπαρίσσια, τα οποία φυτεύτηκαν στους λάκκους του Ιερού Άλσους που υπήρχε πριν από 2000 χρόνια! Νοτιότερα υπήρχε μια σειρά «Πρεσβειών» πόλεων - κρατών που λειτουργούσαν ως χώροι διαμονής των πολιτών τους κατά τους  αγώνες. Κολλητά, σχεδόν, υπήρχαν και εστιατόρια για τη σίτισή τους. Επίσης, ένας διώροφος ξενώνας παρείχε στέγη στους αθλητές κι ένα λουτρό εξασφάλιζε την καθαριότητά τους. Αλλά και μεμονωμένα κτίρια υπήρχαν για τους ιερείς, τους δικαστές, τους επιστάτες και για όσους άλλους ήταν αναγκαίοι για την τέλεση των αγώνων. Δυτικά υπήρχε ιππόδρομος, ένας μικρός χώρος για την εξάσκηση των αθλητών, μια δεξαμενή με τρία διαμερίσματα για την εξασφάλιση ύδατος και το περιφραγμένο Ηρώον του Οφέλτη, το οποίο σώζονταν, όταν πέρασε ο Παυσανίας2 από κει.  Μέσα στον αρχαιολογικό χώρο, κατά την πρωτοχριστιανική περίοδο, οικοδομήθηκε και με χρήση αρχιτεκτονικών μελών των αρχαίων κτιρίων μεγαλοπρεπής βασιλική, λείψανα της οποίας βλέπει ο σημερινός επισκέπτης. 

      Βαδίζοντας κάτω από τον τρυφερό φλεβαριάτικο ήλιο, γύρω και πάνω στις αρχαίες πέτρες, συντροφιά με κάποιες τολμηρές σαύρες, ήρθε στον νου μου ο μικρός Οφέλτης, που λείψανα του Ηρώου του αντικρίσαμε. Ο άτυχος μικρός Οφέλτης, που και Αρχέμορο, δηλαδή αρχή κακής μοίρας, τον είπαν! Η ανάμνησή του έφερε συγκίνηση και μόλις καθίσαμε πάνω σε μια στιβαρή αρχαία πέτρα, για ν’ ανασάνουμε, άρχισα ν’ αφηγούμαι στον σύντροφό μου την πονεμένη ιστορία του:

      - Κάποτε, λένε, στη Νεμέα υπήρχε ένας βασιλιάς και ιερέας του Διός, ο Λυκούργος, ο οποίος με τη σύντροφό του Ευρυδίκη λαχταρούσαν να γίνουν γονείς. Όχι μόνο παιδί για να ’χουν, αλλά, όταν έρθει η ώρα, και του θρόνου διάδοχο. Ήρθε ο καιρός και το ζευγάρι κράτησε στην αγκαλιά του έναν γιο, τον οποίο ονόμασε Οφέλτη. Μοναχογιός ήταν ο Οφέλτης κι ο βασιλιάς ζήτησε κι έλαβε Δελφικό χρησμό που συμβούλευε πως δεν πρέπει ν’ ακουμπήσει  το βρέφος στη γη προτού να περπατήσει!

      Όμως, οι μοίρες άλλο κλώσανε!

      Κάποια μέρα που η δούλη Υψιπύλη, η οποία φρόντιζε τον μικρό Οφέλτη, έκανε βόλτα στην κοιλάδα της Νεμέας, εμφανίστηκαν εμπρός της οι Επτά Στρατηγοί, οι οποίοι με αφετηρία το Άργος κατευθύνονταν στη Θήβα. Αυτοί της ζήτησαν νερό κι εκείνη τους οδήγησε σε μια πηγή, την Αδράστεια. Εκεί, ακούμπησε το βρέφος σ’ ένα στρώμα από σέλινο και φρόντισε να τους δώσει νερό. Όμως, εν ριπή οφθαλμού, ένα φίδι τσίμπησε το παιδί και πέθανε!

      Οι στρατηγοί θεώρησαν τον θάνατό του δυσοίωνο σημάδι για την εκστρατεία τους - όπως αποδείχθηκε, ήταν ορθή η ερμηνεία - και προκειμένου να εξευμενίσουν τους θεούς, τέλεσαν επιτάφιους αγώνες, ιδρύοντας έτσι τα Νέμεα, κατά τα οποία η Ελλανόδικος επιτροπή ήταν ντυμένη με μαύρα ενδύματα σε ένδειξη πένθους και τα μέλη της φορούσαν στεφάνι από άγριο σέλινο ως συμβόλου της νίκης!  

      Θλιβερή, στ’ αλήθεια, ιστορία! Όμως, η ζωή βρίσκει τον τρόπο και μετατρέπει τον θρήνο σε αγώνες και δόξα! Ο Οφέλτης μπορεί να έφυγε βρέφος από τη ζωή, αλλά το όνομά του συνδέθηκε με την ίδρυση των αγώνων, οι οποίοι γίνονταν στη Νεμέα και τους οποίους μ’ έναν τρόπο αναβιώνουν οι σύγχρονοι κάτοικοί της!

      - Πράγματι, θλιβερή η ιστορία, επανέλαβε ο σύντροφός μου, αλλά και πολύ διδακτική!

Όμως, η ώρα πέρασε, πρέπει να πάμε και στο Στάδιο!

     

Το Στάδιο βρίσκεται νοτιοανατολικά του ναού του Διός σ’ ένα ύψωμα. Μόλις φτάσαμε εκεί, η υπάλληλος μας έδωσε την κατεύθυνση και προχωρήσαμε. Σε πολύ μικρή απόσταση από την είσοδο, βρεθήκαμε στο Αποδυτήριο, ένα απλό ορθογώνιο οικοδόμημα, από το οποίο σώζονται κάποιοι κίονες, όχι βέβαια σε όλο τους το ύψος. Λίγα μέτρα πιο κει, δίπλα από την είσοδο της Κρυπτής Εσόδου, διαβάσαμε τη στήλη, η οποία αναφέρει τα ονόματα, όσων συνέβαλαν στη συντήρηση και ανάδειξη του χώρου.

      Το αρχιτεκτόνημα αυτό φέρει τη σφραγίδα της παρουσίας των Μακεδόνων στην περιοχή, για την οποία μεταξύ άλλων, ο Στέφανος Μίλλερ γράφει: «Στις 3 Μαΐου 1978, αποκαλύφθηκε στο στάδιο της Νεμέας η θολωτή είσοδός του στη δυτική πλευρά του στίβου. Η κατασκευή αυτή, αποτέλεσμα μακεδονικής πρωτοβουλίας και χρηματοδότησης, προσέφερε ασφαλή χρονολόγηση στο 320 π.Χ. ή λίγο ενωρίτερα και βρισκόταν στη Νεμέα, ένα από τα τέσσερα πανελλήνια ιερά της αρχαιότητας, στους αγώνες των οποίων μπορούσαν να λαμβάνουν μέρος μόνο Έλληνες. Η σημασία της στοάς της Νεμέας για την ιστορία της αρχιτεκτονικής και για την Ελληνική εθνικότητα των αρχαίων Μακεδόνων δεν μπορούν να αμφισβητηθούν.» 

      Άλλο ένα τεκμήριο για την αμφισβητούμενη από κάποιους κύκλους Ελληνικότητα των Μακεδόνων, αλλά κι ένα ιδιαίτερο μνημείο, το οποίο συναντιέται κατά κάποια έννοια με την Κρυπτή έσοδο του σταδίου της Ολυμπίας, για την οποία ο  Παυσανίας4 αναφέρει: «εκεί υπάρχει η έσοδος που ονομαζόταν Κρυπτή, μέσω της οποίας οι Ελλανοδίκες και οι αθλητές εισέρχονταν στο στάδιο…»

      Ο Στέφανος Μίλλερ,5 ψυχή της ανασκαφής του χώρου, ο οποίος αφηγείται γλαφυρά το όλο εγχείρημα, σ’ ένα σημείο γράφει: «Πιο ευχάριστες, μάλλον, ήταν οι αποκαλύψεις που ήρθαν στο φως με τη μορφή δεκάδων χαραγμάτων στους τοίχους της στοάς. Στο βορινό τοίχο, ακριβώς στην αρχή της ανατολικής  εισόδου, για παράδειγμα, έχει μερικώς διατηρηθεί το όνομα «ΤΕΛΕΣΤΑΣ», που είναι σχεδόν βέβαιο ότι συνδέεται με τον ομώνυμο Ολυμπιονίκη της κατηγορίας παίδων του 340 περίπου π. Χ. Πάνω από το «Τελέστας», το χέρι κάποιου άλλου σκάλισε «ΝΙΚΩ»! Έξι μέτρα δε εσώτερα στη στοά, επίσης στο βορινό τοίχο, κάποιος εξέφρασε το θαυμασμό του: «Ακρότατος καλός (= χαριτωμένος)». Και σε απάντησή του, κάποιος άλλος σημείωσε δηκτικά: «Του γράψαντος» (δηλ.: εσύ το λες…). Έτσι, η στοά μας προσφέρει μια ακόμα σημαντική αποκάλυψη, η οποία δεν προκαλεί έκπληξη, αλλά απλώς αναδεικνύει εμφατικά την ιστορική συνέχεια μεταξύ ημών και των αρχαίων Ελλήνων: οι άνθρωποι πάντα αρέσκονταν να γράφουν το όνομά τους σε δημόσιους χώρους.» 

      Εμείς, ευρισκόμενοι στον ίδιο χώρο, δεν χαράξαμε κάπου το όνομά μας ως ελάχιστο στίγμα της εκεί παρουσίας μας! Άλλωστε, αυτή τη ματαιοδοξία δεν θα την επέτρεπε ο σεβασμός μας στα έργα των προγόνων! Εκείνο, όμως, που με πολύ ευσέβεια, σχεδόν με δέος κάναμε, ήταν το να διαβούμε με αργό βηματισμό την Κρυπτή Έσοδο και να μεταφερθούμε, όσο αυτό είναι δυνατό, στις μέρες που γιορτάζονταν πριν αιώνες τα Νέμεα. Κάποια στιγμή, μάλιστα, εκεί στο κέντρο της στοάς, νιώσαμε πως θα διάβαιναν δίπλα μας σαν τους Δροσουλίτες η μαυροφορεμένη Ελλανόδικος επιτροπή και οι αθλητές με τα γυμνά, αλειμμένα με έλαιο κορμιά, έτοιμοι όλοι για τον αγώνα τον καλό και τη δίκαιη κρίση!  

      Μόλις βγήκαμε στην άλλη πλευρά και πορευτήκαμε για λίγο στον διάδρομο, o οποίος αναπτύσσεται ως  συνέχεια της στοάς, αντικρίσαμε το Στάδιο, το οποίο κατασκευάστηκε το 330-320 π. Χ. περίπου σε δύο φυσικές εδαφικές κοιλότητες και συνδέονταν με το ιερό του Νεμείου Διός με την «Ιερά Οδό». Μετά τις θεσμοθετημένες θυσίες στον βωμό του ναού, μέσω αυτής της οδού πορεύονταν η πομπή των Ελλανοδικών και των αθλητών.          

      Λιτό, στρωμένο με χώμα, όπως κι όταν δημιουργήθηκε το Στάδιο, απέκτησε πάλι αθλητική ταυτότητα, αφού στα πλαίσια των Νεμεάδων, φέτος θα γίνει η έκτη, τελούνται εκεί κάθε τέσσερα χρόνια αθλητικοί αγώνες, στους οποίους δεν μετέχουν μόνο Έλληνες, όπως κατά την αρχαιότητα, αλλά πολίτες από τα πέρατα της οικουμένης. Το αρχαίο αθλητικό ιδεώδες, όπως αυτό βιώνεται στη Νεμέα, μακριά από την όποια εμπορευματοποίηση και τις συνέπειές της, γοητεύει τους θιασώτες του και τους φέρνει στο αρχαίο στάδιο για να μετάσχουν στους αγώνες και, εφόσον νικήσουν, να στεφανωθούν με στεφάνι από άγριο σέλινο!

      Εμείς, προσκυνητές τούτης της γης, μείναμε να κοιτούμε ό,τι η εποχή μας έφερε στο φως! Λείψανα μιας άλλης εποχής, τα οποία είναι εδώ και μας μιλούν! Κι αν εξαιρέσεις τις φθορές στις θέσεις των Ελλανοδικών, τα εναπομείναντα ρείθρα ή ό,τι άλλο ο χρόνος σεβάστηκε, τούτο το στάδιο μοιάζει να διατηρεί μέρος της αρχικής του μαγείας, αφού στα ίδια πρανή κάθονται οι σύγχρονοι θεατές, κάτω από τις ίδιες κατάφυτες υπώρειες ανασαίνουν και εν τέλει κάτω από τον ίδιο ουρανό παρακολουθούν τους αγώνες!

      Κάτω από τον ίδιο ουρανό! Αυτόν, τον οποίο κανένας σύγχρονος δυνάστης δεν θα καταφέρει να μας τον στερήσει! Τι αυτός, όπως κι η γη «κρικέλλα δέν ἔχει νὰ τὴν πάρῃ κανείς εἰς τήν πλάτη του»,6 όπως έλεγε ο Μακρυγιάννης, και να φύγει!

      Τούτα τα λόγια τη στιγμή που η περιήγηση έφτανε στο τέλος κι ενώ περνούσαμε πάλι μέσω της Κρυπτής Εσόδου και κατόπιν από το Αποδυτήριο, γέμισαν την ψυχή μου με συγκίνηση, ή μάλλον, με θλίψη, μια και οι εχθροί της πατρίδας, αμέτρητες φορές, ήρθαν ντυμένοι ως «φίλοι» μας, όπως έγραψε7 ο Ελύτης! Τούτα τα λόγια του αγωνιστή της Επανάστασης, αλλά και του Ελύτη, έφεραν στο προσκήνιο και τους στίχους, τους οποίους ο Σεφέρης εμπνεύστηκε από κείνον στο ποίημα «Σαλαμίνα της Κύπρος»:8

«Ἡ γῆς δὲν ἔχει κρικέλια

γιὰ νὰ τὴν πάρουν στὸν ὦμο καὶ νὰ φύγουν

μήτε μποροῦν, ὅσο κι ἂν εἶναι διψασμένοι

νὰ γλυκάνουν τὸ πέλαγο μὲ νερὸ μισὸ δράμι.

Καὶ τοῦτα τὰ κορμιὰ

πλασμένα ἀπὸ ἕνα χῶμα ποὺ δὲν ξέρουν,

ἔχουν ψυχές.

Μαζεύουν σύνεργα γιὰ νὰ τὶς ἀλλάξουν,

δὲ θὰ μπορέσουν- μόνο θὰ τὶς ξεκάμουν

ἂν ξεγίνουνται οἱ ψυχές.

Δὲν ἀργεῖ νὰ καρπίσει τ᾿ ἀστάχυ

δὲ χρειάζεται μακρὺ καιρὸ

γιὰ νὰ φουσκώσει τῆς πίκρας τὸ προζύμι,

δὲ χρειάζεται μακρὺ καιρὸ

τὸ κακὸ γιὰ νὰ σηκώσει τὸ κεφάλι,

κι ὁ ἄρρωστος νοῦς ποὺ ἀδειάζει

δὲ χρειάζεται μακρὺ καιρὸ

γιὰ νὰ γεμίσει μὲ τὴν τρέλα,

νῆσος τίς ἐστι...»

      Δεν ξέρω, αλλά τούτο το ταξίδι, ίσως φταίει η περιρρέουσα στη χώρα ατμόσφαιρα, μ’ έκανε να νιώσω πιο βαρύ το φορτίο που η πατρίδα μου σηκώνει! Άρχισα, μάλιστα, στα σοβαρά να σκέπτομαι πως οφείλουμε να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα της υπαλλήλου του αρχαιολογικού χώρου να πάμε στον τόπο της κατά τη διάρκεια της έκτης Νεμεάδας! Μάλιστα, την ώρα που ολοκληρώνω τούτη την αφήγηση νιώθω πως η επιλογή να γίνω μέλος του Συλλόγου για την αναβίωση των Νεμέων Αγώνων, είναι μιας μορφής αντίσταση! Αντίσταση σε όλα εκείνα που με κάθε τρόπο παλεύουν να φέρουν τη λήθη! Τη λήθη ενός παρελθόντος, για το οποίο δεν πρέπει απλά να είμαστε περήφανοι, αλλά οφείλουμε να το κάνουμε παρόν και να δείχνουμε πως ο μόνος δρόμος για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τα σύγχρονα δεσμά είναι οι αξίες του ανθρωπισμού, τις οποίες οι μακρινοί πρόγονοι πρώτοι θεμελίωσαν!     

Αρχαία Νεμέα, (9-2-2016)
Υπόμνημα

Όμηρος, Β 571

Παυσανίας, 2.15.3.5-6

Στέφανος Γ. Μίλλερ, Νεμέα – Η Κρυπτή Έσοδος, έκδ. Συλλόγου για την αναβίωση των Νεμέων Αγώνων και Στεφάνου Γ. Μίλλερ, Κιάτο 20132, σ. 5.

Παυσανίας, 6.20.8.2-5

Στέφανος Γ. Μίλλερ, ό. π., σ. 7.

Γιάννης Μακρυγιάννης, Απομνημονεύματα, σ. 91, εκδ. Μπάυρον, Αθήνα.

Οδυσσέας Ελύτης, ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ, Ζ', σ. 42, εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 197912    («ΗΡΘΑΝ/ ντυμένοι «φίλοι»/ ἀμέτρητες φορές οἱ ἐχθροί μου/ τό παμπάλαιο χῶμα πατώντας./ Καί τό χῶμα δέν ἔδεσε ποτέ μέ τή φτέρνα τους.»)

Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα, σ. 263, εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 197912

Άλλες πηγές




Νεμέα – Μουσείο και Αρχαιολογικός χώρος, εκδ. Ταμείου αρχαιολογικών πόρων, Αθήνα 2005.

nemeangames.org/el/

www.theogonia.gr/iroes/halpha/archemoros.htm

Ο βίος του Αγίου Σωφρονίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων που η κάρα βρίσκεται στη ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ ΧΙΛΙΟΜΟΔΙΟΥ

Στη Μονή ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ ΧΙΛΙΟΜΟΔΙΟΥ υπάρχει μεγάλος θησαυρός Αγίων Λειψάνων. Η κάρα του Αγίου Σωφρονίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων, τεμάχιο λειψάνου του Αγίου Νεκταρίου και διάφορα άλλα λείψανα Αγίων.

Στη Μονή υπάρχει μεγάλος θησαυρός Αγίων Λειψάνων. Η κάρα του Αγίου Σωφρονίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων, τεμάχιο λειψάνου του Αγίου Νεκταρίου και διάφορα άλλα λείψανα Αγίων. - See more at: http://www.sfedona.gr/content/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%B9%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B7%CF%83-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%83-%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CF%83-%CF%87%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%B8%CE%B9%CE%B1%CF%83#sthash.II9OxqpG.dpuf

Συναξάριον σύντομον του εν αγίοις πατρός
Ημών Σωφρονίου Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων

 Μαρτίου 11

 Έσπευδε τηρείν και κεραίαν του νόμου,
Ο Σωφρόνιος, ου παρ' ουρανοίς κέρας.
Ενδεκάτη σαόφρων έδυ Σωφρόνιος παρά τύμβον.

Αυτός ο άγιος γεννήθηκε στην επαρχία της Δαμασκού που κοινώς ονομάζεται Σιάμ, και στην τοποθεσία της Φοινίκης που ονομάζεται Λιβανοστέφανος, από γονείς ευσεβείς και σώφρονες, τον πατέρα του Πλινθά και τη μητέρα του Μυρώ το έτος 600, εξαιτίας της ευφυΐας και της σπουδής του, απέκτησε τον έλεγχο και τη δύναμη όλων των επιστημών. Και όχι μόνο αυτά, αλλά και επιπλέον αυτός, αν και κατοικούσε στην πόλη, ζούσε με την αρετή και την άσκηση που επιδεικνύουν στις ερήμους οι ασκητές∙ έπειτα πηγαίνει στο μοναστήρι του μεγάλου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου ∙ από εκεί αναχώρησε και πήγε στην Αίγυπτο επιθυμώντας να αποκτήσει περισσότερη μάθηση της σοφίας. Εκεί λοιπόν βρίσκει έναν άνδρα ονόματι Ιωάννη, γεμάτο από κάθε σοφία εσωτερική και εξωτερική∙ έτσι, αφού πέτυχε αυτό που ποθούσε, συγκατοίκησε μαζί του, παίρνοντας από εκείνον όσα μαθήματα ήξερε περισσότερα από αυτόν, δίνοντας όμως και ο ίδιος αντίστροφα τα δικά του. Και ενώ βρισκόταν εκεί, έπαθε καταρράκτη στα μάτια του και θεραπεύεται από τους αγίους Αναργύρους Κύρο και Ιωάννη, οι οποίοι του ζήτησαν για μισθό να συγγράψει τα θαύματα, όσα τελούσαν κάθε μέρα, τα οποία και συνέγραψε σύμφωνα με την αίτηση των αγίων, και έτσι επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα.

Έπειτα, για την υπερβολική αρετή του χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ιεροσολύμων∙ και όταν αλώθηκαν τα Ιεροσόλυμα από τους Πέρσες, πήγε ο άγιος στην Αλεξάνδρεια, στον μέγα Ιωάννη τον ελεήμονα, ο οποίος τότε ήταν Επίσκοπος της Αλεξάνδρειας και όταν ο θεϊκός Ιωάννης απήλθε προς τον Κύριο, τότε αυτός ο ιερός Σωφρόνιος σύνθεσε για αυτόν εγκωμιαστικό επιτάφιο λόγο, με τον οποίο φανέρωσε τον αμέτρητο θησαυρό της ελεημοσύνης και της ευσπλαχνίας, τον οποίο είχε στην ψυχή του ο τρισμακάριστος εκείνος άνθρωπος, και θρήνησε πολύ για τη στέρησή του. Και αφού ύστερα επανήλθε στα Ιεροσόλυμα, ποιος μπορεί να διηγηθεί με πόση φροντίδα και με ποιους κόπους ποίμανε την ποίμνη που του δόθηκε∙ γιατί δεν είχε μόνο νοητή πάλη κατά των δαιμόνων, αλλά είχε και πόλεμο λογικής κατά των αιρετικών Μονοθελητών, τους οποίους, άλλοτε ανέτρεπε με τις θείες Γραφές και με τις Αποστολικές και Πατερικές παραδόσεις, και άλλοτε τους νικούσε και με τις δικές του διδασκαλίες.

Και πολλά συγγράμματα άξια λόγου και μνήμης άφησε στην Εκκλησία του Χριστού ο αοίδιμος αυτός πατέρας, ένα από τα οποία είναι και ο θαυμαστός βίος της Ισαγγέλου Μαρίας της Αιγυπτίας, η οποία αγωνίστηκε τους αγώνες στην έρημο ξεπερνώντας τα μέτρα της ανθρώπινης φύσης. Με τέτοιο λοιπόν σωστό και θεοφιλή τρόπο έζησε ο μακάριος, και αφού δίδαξε και άλλους και προφήτευε σαν στόμα Θεού, όπως ο Ιερεμίας, και ποίμανε για τρία χρόνια το ποίμνιο του Χριστού, εξεδήμησε εν ειρήνη προς τον Κύριο.

 Απόσπασμα από τον κατά πλάτος Βίον του Αγίου

...Μετά από αυτά, βλέποντας ο Άγιος την Εκκλησία να ταράζεται από τις επιβουλές των Μονοφυσιτών και των διαφόρων άλλων αιρετικών, μετέβη στην Αλεξάνδρεια, όπου προσπάθησε να πείσει τον τότε Πατριάρχη Κύρο, ο οποίος εργαζόταν για την ένωση με τους Μονοφυσίτες, να παραμείνει πιστός σε όσα θεσπίστηκαν από την Αγία Δ' Οικουμενική Σύνοδο, που συνήλθε στη Χαλκηδόνα. Επειδή όμως εκείνος παρέμενε αμετάπειστος, μετέβη και στην Κωνσταντινούπολη προς τον Πατριάρχη Σέργιο και τον αυτοκράτορα Ηράκλειο. Αφού όμως τους βρήκε και αυτούς να φρονούν τα ίδια, διδάσκοντας μία θέληση για το Χριστό, και αφού τους κατέκρινε δριμύτατα μπροστά σε όλους, επέστρεψε περίλυπος στα Ιεροσόλυμα. Όμως οι αγώνες του θεϊκού Σωφρονίου δεν πήγαν χαμένοι. Όσο και αν οι αιρετικοί ήταν οι ισχυροί της εποχής, η Ορθοδοξία θριάμβευσε. Η Αγία ΣΤ' Οικουμενική Σύνοδος που συνήλθε μετά από αυτά το έτος 680, τους αιρετικούς Σέργιο και Πύρρο και Παύλο και Πέτρο τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και τον Ονώριο της Ρώμης και τον Κύρο της Αλεξάνδρειας και τους αιρετικούς που τους ακολουθούσαν τους αναθεμάτισε, ενώ τον θεϊκό Σωφρόνιο, όπως και τον αγιότατο Μάξιμο τον Ομολογητή και τους άλλους Ορθόδοξους αγωνιστές τους δικαίωσε.

Τόσο γενναία αγωνίζονταν για την Ορθοδοξία ο Άγιος και πριν ακόμα χειροτονηθεί Επίσκοπος, γυρνώντας στην Ανατολή και τη Δύση, κατά το υπόδειγμα των Αγίων Αποστόλων, στηρίζοντας τους Ορθόδοξους στην αλήθεια της Πίστεως, ενώ καυτηριάζοντας τους αιρετικούς, οι οποίοι τότε ήταν οι Μονοφυσίτες, οι Μονοθελητές και πολλοί άλλοι. Κατά την εποχή εκείνη απήλθε προς Κύριον ο μέγας στην αρετή Πατριάρχης Ιεροσολύμων Άγιος Μόδεστος (632-634), όταν με επίνευση του Αγίου Πνεύματος κλήθηκε να ανέβει στον ενδοξότατο θρόνο των Ιεροσολύμων ο διαπρύσιος αυτός κήρυκας της Ορθοδοξίας, ο θεϊκός Σωφρόνιος.

Η αίρεσις των Μονοφυσιτών Αντιχαλκηδονίων
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη" Θεσσαλονίκη

Νοσοκομείο Κορίνθου: Εγκρίθηκαν 43 τοποθετήσεις ατόμων στη Νοσηλευτική Υπηρεσία και στο βοηθητικό προσωπικό

Η Διοίκηση του Γενικού Νοσοκομείου Κορίνθου εκφράζει ολόψυχα τις ευχαριστίες της, προς την πολιτική και ιεραρχική ηγεσία για την ενίσχυση του Νοσοκομείου μας με έμψυχο προσωπικό και ιατροφαρμακευτικό υλικό .
Εγκρίθηκαν σαράντα τρεις (43) τοποθετήσεις ατόμων στη Νοσηλευτική Υπηρεσία και στο βοηθητικό προσωπικό και αναμένεται η έκδοση αποφάσεων για άλλους δέκα 10.
Ευχαριστούμε θερμά τον Υφυπουργό κ.Χρήστο Δήμα, τον Διοικητή της 6 ης Υ.ΠΕ. κ. Γιάννη Καρβέλη και τους βουλευτές του Νομού μας, για την συμβολή τους και τις άοκνες ενέργειες τους, που καθιστούν το Νοσοκομείο μας ικανότερο και που αποδεικνύουν την έμπρακτη στήριξη τους , στο προσωπικό και την Διοίκησή του, χωρίς αμφιλεγόμενους βερμπαλισμούς.
Το Νοσοκομείο Κορίνθου είναι πλέον ικανότερο, ώστε να ανταποκριθεί στην μεγάλη μάχη κατά του κορονοϊού, που το προσωπικό του με ιδιαίτερο ζήλο και αυταπάρνηση δίδει καθημερινά με επιτυχία !

Εξ αποστάσεως υποβολή δηλώσεων ΟΣΔΕ, δυνατή εξουσιοδότηση ΚΥΔ

Γιάννης Πανάγος

• Μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας του ΟΠΕΚΕΠΕ
• Μέσω ηλεκτρονικής εξουσιοδότησης του εκπροσώπου των ΚΥΔ σύμφωνα με τη σχετική εγκύκλιο των εξουσιοδοτήσεων

Θεωρείται αυτονόητο ότι παραμένουν σε ισχύ τα περιοριστικά μέτρα κίνησης των πολιτών που έχει εκδώσει η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας.
Τέλος, σημειώνεται ότι προωθείται άμεσα η έκδοση διευκρινιστικής εγκυκλίου για τον τρόπο της εξ αποστάσεως υποβολής δικαιολογητικών μέσω των ΚΥΔ.

Νωρίτερα το Agronews έγραφε:

Άλλο η Ηλεκτρονική Πύλη του ΟΣΔΕ που άνοιξε χθες στις 7μ.μ., άλλο η προσέλευση στα ΚΥΔ που πρέπει να ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΕΙ   
Στην αποκατάσταση της λειτουργίας της ηλεκτρονικής βάσης του ΟΣΔΕ προχώρησε από τις 7 το απόγευμα της Τρίτης η διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ, μετά από έντονο παρασκήνιο το οποίο  «βγήκαν μαχαίρια» από τους έχοντες συμφέροντα στη συγκεκριμένη υπόθεση, προβάλλοντας προσχηματικά θέματα δημόσιας υγείας.
Εύσημα για τη σθεναρή τους στάση θα πρέπει αυτή τη φορά να αποδοθούν στον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ, Γρηγόρη Βάρρα και στον αντιπρόεδρο του Οργανισμού, Πέτρο Τζαβέλλα.
Αυτό που θα πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού με κάθε τρόπο από δω και μπρος, είναι η προσέλευση αγροτών στα Κέντρα Υποδοχής Δηλώσεων. Η υπόθεση του κορωνοϊού δεν επιτρέπει λάθη και μ’ αυτή την έννοια, θα πρέπει να αναζητηθούν εναλλακτικές λύσεις που δεν θα ξαναφέρουν κόσμο στα ΚΥΔ, ήτοι:
-             η διαδικασία υποβολής των δηλώσεων θα πρέπει να γίνεται τηλεφωνικά (μεταξύ αγρότη και υπαλλήλου στα ΚΥΔ)
-             η αποστολή των σχετικών εγγράφων θα πρέπει να αποστέλλεται είτε ηλεκτρονικά (email) είτε με το ταχυδρομείο  (Courier)
Η εμπειρία των τελευταίων ημερών (πριν το κλείσιμο), όπως τονίζουν στην Agrenda στελέχη των ΚΥΔ,  έδειξε καθαρά ότι τα   προγραμματισμένα ραντεβού είναι κάτι που δεν «περπατάει», επομένως θα πρέπει να αποκλειστούν ως λύση.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό το οποίο θα πρέπει να αποφευχθεί σε κάθε περίπτωση, είναι η προσέλευση των αγροτών στα Κέντρα Υποδοχής Δηλώσεων και μ’ αυτή την έννοια, εφ’ όσον τα υπεύθυνοι των ΚΥΔ εκτιμούν ότι τα Κέντρα τους θα πρέπει να λειτουργούν, αυτό θα πρέπει να γίνει κεκλεισμένων των θυρών.
Σε κάθε περίπτωση, εφ’ όσον η ηλεκτρονική βάση είναι σε λειτουργία και στο βαθμό που ανταποκρίνεται πιστά στις προδιαγραφές που έχουν τεθεί,  υπάρχει πάντα η δυνατότητα συμπλήρωσης των δηλώσεων από τους ίδιους τους παραγωγούς, ειδικά στις περιπτώσεις που δεν υπάρχουν αλλαγές στα αγροτεμάχια και περιπτώσεις μεταβιβάσεων οι οποίες δυσκολεύουν κάπως τα πράγματα.
Το παρασκήνιο της απόφασης 
Οι πληροφορίες θέλουν, πριν από το άνοιγμα της Πύλης του ΟΣΔΕ το οποίο έλαβε χώρα στις 7 ακριβώς το απόγευμα της Τρίτης, να έχει προηγηθεί έντονο παρασκήνιο, με την πλευρά του «τεχνικού συμβούλου» και των συνδαιτυμόνων του να τάσσεται αντίθετη στην αποκατάσταση της λειτουργίας της Πύλης και την διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ να απαιτεί την εδώ και τώρα αποκατάσταση της λειτουργίας της. Είναι η πρώτη φορά, μετά από χρόνια, που ο «κλειδούχος» εδώ και χρόνια του ΟΣΔΕ, βρέθηκε αντιμέτωπος με τον… εργοδότη του.
Οι πληροφορίες μάλιστα θέλουν, τον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ, Γρηγόρη Βάρρα, να καταφεύγει προς υποστήριξη της θέσης του στο Μαξίμου, απ’ όπου και εκπορεύθηκαν τελικά οι σχετικές κατευθύνσεις για το άνοιγμα της ηλεκτρονικής βάσης. Εκείνο το οποίο παίχθηκε σε δεύτερη φάση, είναι το άνοιγμα των ΚΥΔ, θέμα το οποίο δεν ήταν επιλογή της διοίκησης του ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά αντιπρόταση του «τεχνικού συμβούλου» σε μια προσπάθεια να συνδέσει το θέμα με τις ανησυχίες για τον κορωνοϊό, να υπονομεύσει έτσι τη λειτουργία της ηλεκτρονικής βάσης και να εκβιάσει μ’ αυτό τον τρόπο το κλείσιμο του διακόπτη στην Πύλη.
Αυτό το σενάριο παραμένει ανοικτό, αφού είναι βέβαιο ότι τις επόμενες ώρες και μέρες, κάποιοι θα επιχειρήσουν να φέρουν κόσμο σε κάποια ΚΥΔ, να αναδείξουν έτσι το θέμα του επαπειλούμενου λόγω κορωνοϊού κινδύνου και να εκμαιεύσουν έτσι το «σφράγισμα» της ηλεκτρονικής βάσης, έτσι ώστε να προστατεύσουν τα οικονομικά τους και μόνο συμφέροντα.

Αντίθετα, αρμοδίως θα πρέπει να γίνει καθαρό ότι η Ηλεκτρονική Πύλη είναι και θα παραμένει ανοικτή, όπως συμβαίνει με όλες τις ηλεκτρονικές βάσεις και σε όλες τις πολιτισμένες και προηγμένες τεχνολογικά χώρες. Αντίθετα, η λειτουργία των ΚΥΔ είναι μια άλλη υπόθεση, είναι ευθύνη των ίδιων των κατόχων τους να τις προστατεύσουν από την προσέλευση των υπόχρεων να υποβάλλουν δήλωση και είναι να βρουν εναλλακτικούς τρόπους παραλαβής των στοιχείων και συμπλήρωσης των δηλώσεων. Αναμφίβολα, τέτοιοι τρόποι υπάρχουν και μάλιστα πολλοί. Θα αποδειχθεί έτσι, ότι η δήλωση είναι πολύ πιο απλή υπόθεση, από την εικόνα που εμφανίζουν κάθε χρόνο οι έχοντες παντός είδους συμφέροντα πάνω σ’ αυτό το θέμα. Είναι άλλωστε μια ευκαιρία και για τους ιθύνοντες να βρουν τρόπους εκσυγχρονισμού της όλης κατάστασης, απαλλαγής του ΟΣΔΕ από βαρόνους οι οποίοι, χρόνια τώρα, έχουν καταστήσει την υπόθεση αυτή βιομηχανία δηλώσεων και να ξεκαθαρίσει αυτή η υπόθεση προς όφελος της διαφάνειας και του πραγματικού συμφέροντος των Ελλήνων αγροτών. Και για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις, χαλίφης στη θέση του χαλίφη δεν πρέπει να υπάρξει ποτέ!
Οι καυτές ανακοινώσεις    
Προς επίρρωση του παρασκηνίου που προηγήθηκε από το βράδυ της Δευτέρας και μέχρι το απόγευμα της Τρίτης, δηλαδή μέχρι το άνοιγμα τα Πύλης του ΟΣΔΕ, παρατίθενται κάποιες ανακοινώσεις, με πρώτη αυτή του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, από την οποία προκύπτει μια επιφύλαξη στο άνοιγμα της ηλεκτρονικής βάσης αρχικά και μια σύμφωνη γνώμη στη συνέχεια.
Έτσι, μέχρι το βράδυ της Δευτέρας, στην ανακοίνωσή του ο υπουργός, τόνιζε:
Λύση στην έκδοση Κάρτας Αγρότη έπειτα από παρέμβαση του ΥπΑΑΤ, Μ. Βορίδη
Ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μάκης Βορίδης κατόπιν συνεννοήσεως με τις διοικήσεις των τραπεζών και αφού διευθετήθηκαν ζητήματα που αφορούσαν στη λειτουργία του Ολοκληρωμένου Συστήματος Διαχείρισης και Ελέγχου (ΟΣΔΕ), έδωσε εντολή να προχωρήσει η διαδικασία για την ανανέωση της Κάρτας Αγρότη.
Με την παρέμβαση του Υπουργού καθίσταται εκ νέου δυνατή η ανανέωση της Κάρτας από τους ενδιαφερόμενους αγρότες για όσο διάστημα το σύστημα υποδοχής δηλώσεων (ΟΣΔΕ) παραμένει κλειστό στο πλαίσιο των μέτρων που εφαρμόζονται για την αποφυγή εξάπλωσης της νόσου του κορωνοϊού (COVID19).
Με αυτό τον τρόπο αποκαθίσταται το θέμα που είχε δημιουργηθεί και οι αγρότες αποκτούν εκ νέου πρόσβαση στην απαραίτητη ρευστότητα για την κάλυψη των παραγωγικών αναγκών τους, με κάθε πρόσφορο μέσο και με τη μέγιστη δυνατή ευελιξία.
Είχαν προηγηθεί δύο ανακοινώσεις της Νέας ΠΑΣΕΓΕΣ στις οποίες τονίζονταν:
Ανοίξτε το on line ΤΩΡΑ
ΔΕΝ πρόκειται να λειτουργήσει η μεσοβέζικη «λύση» με το ΟΣΔΕ του 2019 – ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση να ρισκάρουν οι Τράπεζες. Αδιανόητη η επιλογή να κλείσει το έτοιμο on line, …την εποχή που άπαντες προσπαθούν τώρα να το στήσουν για τις δικές τους υπηρεσίες.
Ακατανόητη χαρακτηρίζεται η επιλογή να «σφραγιστεί» το on line σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ για την ηλεκτρονική υποβολή των Αιτήσεων Ενιαίας Ενίσχυσης (ΟΣΔΕ), πολύ περισσότερο όταν η μεγάλη πρόκληση των ημερών που διανύουμε είναι το να γίνει η ηλεκτρονική διακυβέρνηση πράξη, το να μπορέσουν οι εκατοντάδες υπηρεσίες του δημοσίου, οι τράπεζες, οι επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα που ακόμη λειτουργούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να εξυπηρετήσουν τους πολίτες ηλεκτρονικά.
Αυτό που επελέγη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και το ΟΣΔΕ στρέφεται ευθέως ενάντια τόσο στη λογική όσο και στην ίδια την τιτάνια προσπάθεια που με αξιέπαινο τρόπο καταβάλει η κυβέρνηση.
Ενώ, δηλαδή, ο ΟΠΕΚΕΠΕ είχε και λειτουργούσε επιτυχώς και απρόσκοπτα το on line σύστημά του, αντί αυτό να αποτελέσει παράδειγμα καλής πρακτικής, ζητήθηκε απ’ τον Οργανισμό να «κατεβάσει ρολά», κατάσταση που εξυπηρετεί όχι τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού, αλλά τα συμφέροντα που χάνουν το «υπέρ πίστεως» χαράτσι που δεν εισπράττουν απ’ τις on line Δηλώσεις.
Το αποτέλεσμα είναι να έχει «παγώσει» το έργο του ΟΣΔΕ και οι εργαζόμενοι στα ΚΥΔ να είναι «όμηροι» αυτών των συμφερόντων, αφού ούτε να εργαστούν μπορούν ούτε να αποζημιωθούν, μιας και δεν υπήρξε η πρόβλεψη ένταξης του σχετικού ΚΑΔ, για να δικαιούνται τουλάχιστον να ελπίζουν πως θα ανταπεξέλθουν στα τρέχοντα έξοδά τους.
Την ίδια στιγμή, οι παραγωγοί βρίσκονται και αυτοί εγκλωβισμένοι στα παιχνίδια εναντίων τους από τους δήθεν υπερασπιστές τους, μη μπορώντας, χωρίς ΟΣΔΕ, άρα και χωρίς «κάρτα αγρότη», να προμηθευτούν εφόδια για τη νέα καλλιεργητική περίοδο, να αγοράσουν ζωοτροφές, να αποκτήσουν την ελάχιστη έστω ρευστότητα.
Η «ενδιάμεση λύση» της δυνατότητας έκδοσης «κάρτας αγρότη» με το ΟΣΔΕ του 2019, ταιριάζει μόνο στους «ενδιάμεσους φορείς», δεδομένου του ότι αυτοί είναι και οι μόνοι που θα «εξυπηρετηθούν» από μια τέτοια απόφαση, η οποία και, εκτιμούμε, δεν πρόκειται να λειτουργήσει στην πράξη.
Και δεν θα λειτουργήσει, αφού, στην πραγματικότητα, όσα «ναι» κι αν πουν οι τράπεζες στη διαδικασία, χρήματα δεν θα ρισκάρει να δώσει καμιά, αφού ουσιαστικές εγγυήσεις δεν υπάρχουν και δεν μπορεί να υπάρξουν.
Μόνη λύση, εφικτή, ρεαλιστική και άμεσα εφαρμόσιμη, είναι να ανοίξει από τη Δευτέρα το on line σύστημα, ελπίζοντας ότι σύντομα θα μπορέσουν να ανοίξουν ξανά και τα ΚΥΔ.
Και επαναλαμβάνουμε: Αποτελεί μέγιστο παράδοξο να «κατεβάζεις» μια ηλεκτρονική υπηρεσία, δοκιμασμένη, αποδοτική και άρτια λειτουργούσα, όταν το μεγάλο στοίχημα των ημερών είναι να μπορέσουν να λειτουργήσουν τα πάντα και οι πάντες ….on line!
Τέλος, σημειώνουμε πως σε κανένα άλλο κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν σταμάτησε το έργο, πόσο μάλλον όταν κανένας κίνδυνος διασποράς του κορωνοϊού δεν υπάρχει όταν το «μένουμε σπίτι» σαφώς και απόλυτα διασφαλίζεται με το on line.
Στο τραπέζι η προκαταβολή. Αλλά, με ποιο ΟΣΔΕ;
Πληροφορίες της ΝΕΑΣ ΠΑΣΕΓΕΣ από τις Βρυξέλλες θέλουν να εξετάζεται το ενδεχόμενο να δοθεί η προκαταβολή των επιδοτήσεων τον Ιούλιο, ως μέτρο στήριξης των παραγωγών. Με το ΟΣΔΕ του 2019, οι Έλληνες αγρότες….μένουν εκτός!
Η σκέψη να δοθεί φέτος νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά η προκαταβολή της Ενιαίας Ενίσχυσης φαίνεται ότι κερδίζει έδαφος στις Βρυξέλλες, όσο οι επιπτώσεις απ’ τον κορωνοϊό γίνονται όλο και πιο ορατές. Σύμφωνα με πληροφορίες της ΝΕΑΣ ΠΑΣΕΕΓΕΣ, η πρόταση αυτή συζητείται πλέον σοβαρά και δεν αποκλείεται το επόμενο διάστημα, να υπάρξουν συγκεκριμένες εξελίξεις.
Άλλωστε, η παράταση ενός μηνός, που ούτως ή άλλως θα δινόταν, όπως και ορισμένα παράλληλα μέτρα, που αφορούν τη ροή προϊόντων διατροφής και τις κρατικές ενισχύσεις, είναι σαφές ότι δεν δύνανται να απαντήσουν αξιόπιστα στα μεγάλα ερωτήματα της περιόδου, ότι δεν μπορούν να αποτελέσουν ρεαλιστικές λύσεις στα διαρκώς διογκούμενα προβλήματα που ήδη φαντάζουν ανυπέρβλητα.
Η πληρωμή της προκαταβολής νωρίτερα, συνδυαστικά με μια σειρά από άλλα μέτρα, θα μπορούσε πράγματι να ανακουφίσει τον παραγωγό, τουλάχιστον ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει αυτή την τόσο κρίσιμη περίοδο.
Ωστόσο, η λύση αυτή φαντάζει αξιόπιστη για τους παραγωγούς της Ευρώπης, …πλην της Ελλάδος! Διότι στα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη το εκεί ΟΣΔΕ συνεχίζεται, στη δε Ελλάδα, για λόγους που επαρκώς εξηγήσαμε σε προηγούμενη ανακοίνωση και που δεν έχει βεβαίως να κάνει με την προστασία της δημόσιας υγείας, έκλεισαν και το on line σύστημα!
Το οποίο, επιμένουμε, πρέπει να ανοίξει ΑΜΕΣΑ.
Σε διαφορετική περίπτωση, κινδυνεύει ο Έλληνας παραγωγός να είναι ο μόνος ευρωπαίος που δεν θα πάρει νωρίτερα την προκαταβολή, αφού σύμφωνα με τις πληροφορίες μας ισχύει ότι και με την «κάρτα του αγρότη», δηλαδή, είναι πρακτικά αδύνατο να δοθεί η προκαταβολή τσεκ του 2020 με το ΟΣΔΕ του 2019.


 https://www.agronews.gr

Τοπωνύμια της Κλένιας

 Έρευνα-Καταγραφή: Γιώργος Δελής  
 
 Τα τοπωνύμια είναι τα ονόματα που προσδιορίζουν κάποιους κατοικήσιμους αλλά περισσότερο ακατοίκητους τόπους . Οφείλουν  τα ονόματά τους σε κάποιο γνώρισμα του τόπου: θρησκευτική λατρεία, ιστορικό πρόσωπο, γεωργική χρήση, τεχνικό έργο, όνομα ζώων ή φυτών ,λαϊκές αντιλήψεις, γεγονότων που συνέβησαν στον τόπο, ιδιοκτήτες του τόπου και φύση του εδάφους.Επίσης μπορεί να βασίζονται σε λέξεις τουρκικής ή άλλης γλώσσας που παρεφθάρησαν με το χρόνο στα ελληνικά κτλ. Τα τοπωνύμια διευκόλυναν τους κατοίκους στις μεταξύ τους συναλλαγές και συνεννοήσεις.

   Τα περισσότερα τοπωνύμια αναφέρονται συνοπτικά στο βιβλίο του συγχωριανού μας καθηγητή Πανεπιστημίου Μιχαήλ Σ.Κορδώση, “Ιστορικογεωγραφικά, Τόμος 8^ος, Μεσαιωνική και Νεότερη Κλένα Κλένια σελ. 128” και τα περισσότερα έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα.

   Αρκετά τοπωνύμια έχουν ιστορία πάνω  από ενάμιση αιώνα. Παραθέτουμε στο τέλος, πρωτόκολλο του 1871, σύμφωνα με το οποίο διαιρέθηκαν “αι γαίαι  Κλένιας”, όπως δημοσιεύεται  στο εξαιρετικό βιβλίο: Ο ΤΕΩΣ ΔΗΜΟΣ ΚΛΕΩΝΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ 19ος  – 20ός  Αιώνας τόμος Β΄σελ 132, των ερευνητών συγγραφέων: Ξενοφώντα  Ηλία και Ζωής Ηλία. Στο εν λόγω  πρωτόκολλο η πλειονότης των τοπωνυμίων που αναφέρονται, φαίνεται να έχουν μεταφερθεί και να λέγονται στις μέρες μας. Στο ίδιο βιβλίο παρατίθενται αποσπάσματα από τις επιτροπές των κοινοτήτων, που συνήλθαν το 1914 βάσει του Νόμου ΔΝΖ/1912 και όρισαν τα όρια των κοινοτήτων. Εκεί στα καθοριζόμενα όρια της κοινότητάς μας με τις γειτονικές κοινότητες αναφέρονται πολλά από τα σημερινά τοπωνύμια.

 Τέλος για τον προσδιορισμό της θέσης, που ορίζουν τα τοπωνύμια, μεγάλη βοήθεια προσέφεραν ο κ. Χαράλ. Ζεμπερλίγκος και ο κ. Δημήτριος Π. Τσάκωνας.

     
 Πολλά τοπωνύμια που ορίζουν μικρή περιοχή, τα  έχουν δώσει  οι κάτοικοι που έχουν ιδιοκτησίες εκεί και αφορούν μικρή έκταση και είναι άγνωστα σε άλλους. Η θέση που καθορίζουν είναι χωρίς όρια, ελαστική και συνήθως επικαλύπτεται από το διπλανό τοπωνύμιο. Ακόμη αρκετά τοπωνύμια δεν χρησιμοποιούνται σήμερα λόγω της γεωλογικής και όχι μόνο μεταβολής και τα θυμούνται μόνο οι ηλικιωμένοι.

   
Η παρακάτω αναλυτικότερη καταγραφή των τοπωνυμίων  του χωριού μας και της γύρω περιοχής αποτελεί μία προσπάθεια να καταγραφεί και να προσδιοριστεί η θέση τους για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι . Στο τέλος παρατίθενται επεξεργασμένες αεροφωτογραφίες όπου τοποθετήθηκαν κατά προσέγγιση τα τοπωνύμια για ευκολότερη ανάγνωση.

  Η καταγραφή ξεκινά από τα ξωκλήσια που είναι γνωστά και σήμερα. “Αη Λιάς” στην κορυφή του βουνού της Νυφίτσας, παλιός “Άγιος Νικόλαος” στους βόρειους πρόποδες της Ψηλής Ράχης και δυτικά της Νυφίτσας, “Άγιος Παντελεήμων”, “Άγιος Νικόλαος”, “Αγία Σωτήρα”, “Άγιος Δημήτριος”, “Αγιάννης”, “Μουσκουφίτσα”, “Αγία Κυριακή” βόρεια του Ξερόκαμπου (δεν υπάρχει σήμερα, παλαιότερα υπήρχε προσκυνητάρι).

    Εν συνεχεία υπάρχουν μεγάλες περιοχές με τοπωνύμιο και μέσα σε αυτές ή και πέριξ αυτών υπάρχουν τοπωνύμια για μικρότερα σημεία.

   1)“Ξερόκαμπος” στο ανατολικό μέρος του χωριού .Ορίζεται ο κάμπος από το βόρειο άνοιγμα της Κλεισούρας και τους ανατολικούς πρόποδες της Νυφίτσας και του ρέματος του Κολοφωνιά μέχρι το Χιλιομόδι. Περιφερειακά  του Ξεροκάμπου έχουμε: Ανατολικά o “Κοκκαλάς” και το “Τουρκοστράτι”.Νοτιότερα και πριν το “Κοκκαλά”  είναι η “Πικρομυγδαλίτσα” ή “Μυγδαλίτσα” Ακόμα ανατολικότερα του Κοκκαλά” πάνω στο οροπέδιο του βουνού είναι η “Αμπιδίτσα”. Βόρεια αυτών είναι ο “Βατιάς” και κοντά στον “Βατιά” στα νότια υψώματα του “Σόνσοφα το γαλάρι”. Ανατολικότερα μεταξύ του “Σόνσοφα το γαλάρι” και του  “Κοκκαλά” είναι τα “Κουτσαίικα”.Βόρεια: πρoς το Χιλιομόδι και στο ύψος του Παλιού Σχολείου είναι το “Σύνορο” που  προφανώς καθόριζε τα όρια των χωραφιών Κλένιας Χιλιομοδίου. Εκεί περίπου ήταν η “Αγία Κυριακή”, παλιά εκκλησία που δεν υφίσταται. Πιο νότια του Συνόρου ήταν οι  “Κολώνες”, ονομασία από αρχαίες κολώνες που είχαν βρεθεί εκεί. Δυτικά : Κατηφορίζοντας το δρόμο που ξεκινάει από τον Αγιάννη πρός τη Φανερωμένη είναι η “Λιτρίβα”. Νοτιότερα αυτής μεταξύ του δρόμου Κλένιας Αγιονορίου και του δρόμου προς “Κοκκαλά” είναι το “Κοκολίο”. Πιο Νότια  η “Πάνω Κλένια” και νότια αυτής πάνω από την Μουσχουφίτσα η “Αλεξάντρα”, όπου υπάρχει πηγάδι και πηγή με νερό. Μετά την“Αλεξάντρα”, και πριν φτάσουμε στο “Καλυβάκι” είναι το “Γούπατο, και νότια η “Σπηλιά της Κλένιας”, ανατολικά στην εκβολή του ρέματος είναι το “Βαθύ”. Ανατολικότερα η επόμενη ρεματιά λέγεται “Κολοφονιάς”. Δυτικά του στενού της “Κλεισούρας” και ψηλά στο βουνό είναι της “Βάγιας ο βράχος”. Εκεί φυτρώνουν πολλές βαγιές όπου πήγαιναν οι νιόπαντροι την Κυριακή των Βαΐων και μάζευαν κλαδιά για να στολίσουν την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.  Κάτω από το “Βράχο της Βάγιας” όπου τελειώνουν τα χωράφια είναι τα “Ντράφια” ενώ ο βράχος πιο ψηλά  από το “Βράχο της Βάγιας”είναι της “Πούλιας ο βράχος”. Νοτιότερα από τους δύο βράχους είναι το “Ίσιωμα”.

  2) Γύρω από το χωριό συναντάμε βόρεια: τον “Βραχιά”, όπου βρίσκεται το  Δημοτικό Σχολείο και ο γύρω οικισμός. Συνέχεια βόρεια μετά το Δημοτικό Σχολείο  το  “Bουνό”, όπου υπάρχουν αρχαίοι τάφοι. Νοτιοανατολικά  κάτω από τον βράχο της μικρής σπηλιάς  η “Πλεύρα”. Στο νότιο άκρο του χωριού συναντάμε: την “Πλάκα με τον αιωνόβιο πλάτανο όπου κατασκευάστηκε προσφάτως και ένα μικρό θεατράκι. Πάνω από την “Πλάκα” νότια είναι ο “Βορτοπός” ή “Βερτοπός” και δυτικά αυτού προς τον Άγιο Παντελεήμονα είναι το “Μεγάλο Λιθάρι”.” Η επόμενη  ρεματιά δυτικά του “Βερτοπός” λέγεται “Βορός”.

Ανατολικά της “Πλάκας” είναι το “Τραχώνι”,ο “Βράχος ή Ελιά του Μπινιάρη ή και Μπεντένια”, πιο ψηλά νοτιότερα το “Χέρωμα” και μετά  “Καλυβάκι” ή “Καλυβάκια” ένα πλάτωμα στο μέσο της βόρειας πλευράς της Νυφίτσας, (στο άλλο πλάτωμα δυτικότερα βρίσκεται ο Άγιος Παντελεήμονας). Παλιά λέγεται ότι υπήρχαν εκεί μικρά οικήματα, καλυβάκια.  Δυτικά από το “Καλυβάκι”  φυτρώνουν σφάσκες-ασφάκας γι’αυτό λέγεται “Σφάσκες”.

 Κάτω από  τον Άγιο Παντελεήμονα  και δυτικά η περιοχή λέγεται “Πεζούλια”, αν και άλλες περιοχές λέγονται Πεζούλια λόγω της διαμόρφωσης του εδάφους. Στο ύψος αυτό αλλά δυτικά του δρόμου προς τον Άγιο Παντελεήμονα είναι του “Ζιώτη το γαλάρι”. Πιο Δυτικά είναι ο ”Κοκκινιάς”   η “Τρούπα” και οι “Κουμαριές”. Συνεχίζοντας δυτικά και ψηλά είναι τα “Καταλύματα”, τοποθεσία, όπου έζησαν οι Κλενιάτες όταν τους έκαψαν οι τούρκοι το χωριό μετά την δολοφονία του τούρκου φοροεισπράκτορα και μέχρι να τους δοθεί αμνηστία. Συνεχίζοντας Νοτιοδυτικά συναντάμε το “Ορφανόρεμα” και νότια αυτού είναι του “Καφαντάρη”. Μετά το “Ορφανόρεμα” και ανεβαίνοντας την πλάγιά προς το Στεφάνι είναι  το “Κιτσανοχώραφο” στην συνέχεια  υπάρχουν και οι ονομασίες “Γρανίτσα” ή “Γρανίτζα” και πιο κάτω η “Αλαταριά” , γιατί έβαζαν αλάτι  πάνω σε πλάκες για τα γιδοπρόβατα, ώστε να πίνουν νερό για παράγουν περισσότερο γάλα και να παχαίνουν, αλλά ειδικά κατά την εποχή του ζευγαρώματος. Εν συνεχεία είναι οι “Καρυές”.
 Νότια του χωριού στην Νυφίτσα ήταν η “Απαγορευμένη”. Άρχιζε από το ρέμα του  Αγίου Νικολάου, συνέχιζε πάνω από τον Άγιο Παντελεήμονα, στο “Βερτοπό” και έφθανε στην “Πάνω Κλένια”. Θεσμοθετήθηκε νομικά το 1911 και απαγορευόταν η βοσκή η ξύλευση κτλ. Πάνω από τον Άγιο Παντελεήμονα, όπου άρχιζε η “Απαγορευμένη”, η περιοχή λεγόταν ο “Κάψαλος του Μπισμπίκη”. Κάποιος Μπισμπίκης (παρατσούκλι) έβαλε φωτιά (να κάψει τους δαίμονές του) και η φωτιά έφτασε στον Αι Λιά. Στο μέσο της απόστασης μεταξύ Αγ. Παντελεήμονα και Αι Λιά στο βράχο είναι το “Κουρδελιόπεση “.Πάνω από τον Αγ. Παντελεήμονα υπήρχε μονοπάτι μέχρι την “Σπηλιά” και όλη η περιοχή κατά μήκος λεγόταν “Μονοπάτι”. Δυτικά του Αι Λιά είναι το “Διάσκελο”. Μεταξύ του Αι Λιά και του “Διάσκελου και λίγο βορειότερα είναι οι “Αλεπότρυπες”.

Δυτικά του χωριού:  η “Λίγαγα” και συνέχεια βόρεια  το “Αλμπάνη” που φτάνει μέχρι το “Βαρκό”, ενώ πιο νότια αυτών βρίσκεται  το “Πηγαδάκι”.

  3) Παίρνοντας τώρα το δρόμο για το Χιλιομόδι δεξιά και πριν το δρόμο για το Δημοτικό Σχολείο ήταν οι “Πάνω Ντράσες” (μεγάλοι βράχοι) και πριν το τυροκομείο του Μενεγάτου οι “Κάτω Ντράσες” . Μετά τις  “Πάνω Ντράσες” δεξιά  και μέχρι το Δημοτικό Σχολείο έχουμε την “Γάλισσα”. Πιο κάτω μετά τις  “Πάνω Ντράσες” άρχιζε η “Περιβόλα”. Παλιά ήταν χωράφια του μοναστηριού της Φανερωμένης, τα νοίκιαζαν οι Κλενιάτες και φύτευαν περιβόλια λόγω των πολλών νερών που πήγαζαν. Στην συνέχεια  μετά την στροφή και το τυροκομείο του Μενεγάτου έχουμε αριστερά του δρόμου την περιοχή “Αγιασώματος”  και δεξιά την “Γωνιά” και την “Πλαϊνή”. Στην  δεύτερη στροφή ήταν το “Παλιοσχολειό”, όπου σήμερα είναι χτισμένο το νέο νηπιαγωγείο. Νότια του Παλιοσχολείου η περιοχή λεγόταν “Μάλαμα”. Λέγεται ότι παλιά έβγαζαν χρυσό και κατασκεύαζαν νομίσματα και κοσμήματα. Γύρω από το “Παλιοσχολείο” υπάρχουν ερείπια από την αρχαία Τενέα.

 4)  Δυτικά-βορειοδυτικά ξεκινούν τρεις δρόμοι από το χωριό. Στον βορειοδυτικό δρόμο συναντάμε την “Μαγούλα” και μετά τα “Ποταμάκια” από τα νερά που έτρεχαν προφανώς από την Νυφίτσα. Σήμερα είναι το λιοτρίβι του Αγροτικού Συνεταιρισμού. Μετά  είναι ο “Βαρκός” ονομασία για τα πολλά νερά που είχε η περιοχή και τα οποία μαζεύονταν στο ρέμα που διέρχεται δυτικά του Χιλιομοδίου. Από την αρχή του ρέματος αρχίζει η περιοχή “Καρκανάς” με γάργαρα τρεχούμενα νερά. Συνεχίζοντας ο δρόμος ανεβαίνει ελαφρά πριν αρχίσουν οι κατηφόρες. Εδώ έχουμε το “Χους” ή  “Σχους” από το χώμα ή από κάποιον τούρκο με το ίδιο όνομα. Από το μέρος αυτό άρχιζε παλιά ο ελαιώνας. Βόρεια του “Χους” δύο δρόμοι οδηγούν στο “Κουκουνάρι” .Δυτικά από το “Κουκουνάρι” βρίσκεται  η “Κοτίτσα” και στην συνέχεια το “Δερβένι”.  Κατηφορίζοντας ο δρόμος  μετά το “Χους”  ένα δεξιό του παρακλάδι  οδηγεί στα “Βατάκια”, στις “Ιτιές” και καταλήγει στα “ Αμπελάκια” και συνέχεια στο “Κοντογιώργη” δεξιά πριν τον επαρχιακό δρόμο Κορίνθου-Άργους. Άλλο παρακλάδι του δρόμου νότια, οδηγεί στην Άγια Σωτήρα. Η περιοχή στην αρχή αυτού του σημείου λέγεται “Τσιβούρι” ή “Κιβούρι” από κάποιο τάφο. Μεταξύ της Αγίας Σωτήρας και ανατολικά της νεώτερης εκκλησίας της Αγίας Αικατερίνης είναι τα “Γουβιά”, ονομασία που έχει δοθεί και σε άλλα σημεία όπου το έδαφος ήταν κατάλληλο για την τοποθέτηση υπόγειων πιθαριών που έβαζαν οι συγχωριανοί μας για διατήρηση τυροκομικών προϊόντων.

  Εν συνεχεία νότια του Αγίου Δημητρίου τα “Ρέθια” και η “Κατεβασιά’’, μεγάλη περιοχή που κατέβαζε πολλά νερά. Έπειτα τις “Κοτσίνες”, μεγάλη περιοχή, όπου φύτευαν περιβόλια. Εκτείνεται από τα Αμπελάκια μέχρι την “Πιστρατού”. Η περιοχή νότια του  δρόμου πριν αυτός συναντήσει επαρχιακό δρόμο Κορίνθου-Άργους ονομάζεται “Μοναστηράκι”. Ο δρόμος συνεχίζοντας φτάνει στο “Ξουράφι”. Νότια-νοτιοδυτικά του δρόμου και μέχρι να συναντήσει τον επαρχιακό δρόμο Κορίνθου-Άργους εκτείνεται η περιοχή της “Πιστρατούς”. Μερικοί την οριοθετούν και σαν Πάνω και κάτω “Πιστρατού”. Εδώ ακολουθώντας τον δρόμο της “Πιστρατούς”  αριστερά μετά την  “Κατεβασιά’’ συναντάμε στην αρχή του δρόμου την “Τουφωτή”. Ονομασία από μια τουφωτή γκορτσιά που ήταν εκεί. Εν συνεχεία  ανηφορίζοντας,  και  πιο βόρεια ανάμεσα στα δύο ρέματα το “Μεσονύχι”  και νοτιότερα  μέσα στο μεγάλο ρέμα της “Πιστρατούς” ο “Αραπόβοθρος”, όπου υπάρχει και καταρράκτης . Νοτιανατολικά της “Πιστρατούς” στα υψώματα, όπου υπήρχαν πολλά δέντρα και  “στάλιζαν” τα γιδοπρόβατα το καλοκαίρι βρίσκεται το “Σταλιό”. Δυτικά  συνεχίζοντας προς στα σύνορα με τα χωράφια του Αγίου Βασιλείου είναι το “Καβουρόρεμα”. Απέναντι  είναι του “Νταλιάνη η ράχη”, τούρκικο όνομα.

5) Στον δεύτερο δρόμο που ξεκινάει από το μέσον του χωριού μετά  το “Λίγαγα” και το “Αλμπάνη” κατηφορίζοντας βρίσκονται  οι “Γούβες”. Το τοπωνύμιο “Γούβες” το συναντάμε και σε άλλες τοποθεσίες, όπου υπάρχουν μεγάλες λακκούβες. Μετά διασχίζουμε τις “Σπηλιές”. Οι “Σπηλιές” ονομάζονται έτσι από τις πολλές μικρές σπηλιές που υπάρχουν κατά μήκος των τριών ρεμάτων που διασχίζουν το έδαφος. Περιλαμβάνουν μια μεγάλη περιοχή που εκτείνεται  νότια από τον δρόμο Κλένιας -Αγίου Βασιλείου, βόρεια μέχρι την “Πιστρατού” περίπου, ανατολικά από το “Φλεβάρη” και δυτικά μέχρι τα “Αλωνάκια”. Μέσα στις  “Σπηλιές” υπάρχουν  τα τοπωνύμια “Ντελής”, “Δημητρέλο” και “Τρία Ρέματα”, στην συμβολή των τριών ρεμάτων. Μετά τις “Σπηλιές” νότια-δυτικά  είναι τα “Χαντάκια”  και συνέχεια του “Κουζουλή”, χωράφια που κάποτε ανήκαν σε κάποιον ονόματι Κουζουλής. Ο δρόμος συνεχίζοντας συναντάει τον δρόμο της “Πιστρατούς”, στο σημείο αυτό και βόρεια το ύψωμα λέγεται “Όχτος”. Με την ονομασία “Όχτος” έλεγαν και άλλες τοποθεσίες.

   6)Στον  νοτιότερο δρόμο του χωριού που οδηγεί στον Άγιο Βασίλειο μετά το “Πηγαδάκι” δεξιά είναι το “Φλεβάρη”. Περιοχή που φτάνει  δυτικά-βορειοδυτικά μέχρι  τις  “Σπηλιές”. Πριν κατηφορίσουμε  βορειοδυτικά, από το πρώτο παρακλάδι του δρόμου, προς τον “Ντελή” βρίσκονται τα “Γαλάρια”.  Νότια του δρόμου και πριν ανηφορίσουμε προς το “Βαθύ Ρέμα” βρίσκονται  του “Δήμα τα μελίσσια” και ακόμη νοτιότερα η “Λιθαρόστρουγκα”. Νότια από την “Λιθαρόστρουγκα” στους πρόποδες περίπου του βουνού είναι του “Κούτρουλα”. Συνεχίζοντας το δρόμο συναντάμε το  “Βαθύ Ρέμα” και νότια του “Τόγια η Σπηλιά”. Κατόπιν στο ύψος του δρόμου για τα “Αλωνάκια” νότια ήταν η “Γκορτσιά” και πιο πάνω στην ρεματιά του “Ψευδού τα χωράφια”. Βόρεια μια μεγάλη έκταση ονομάζεται “Αλωνάκια”, όπου είναι και του “Σινάνου τα κλαριά” και δυτικά  οι “Πλατάνες”. Συνεχίζοντας τον δρόμο συναντάμε το “Σαρντάμ”. Μετά το “Σαρντάμ” και πέρα από του Μορφονιού το γαλάρι είναι το “Αγίου Κων/νου το ρέμα”. Νοτιώτερα η περιοχή “Γκαλγκούνη”  στους πρόποδες του ομώνυμου βουνού.

  Ακολουθεί μια συνοπτική καταγραφή των παραπάνω κατά παράγραφο, εν συνεχεία το Πρωτόκολλο του 1871 και  αεροφωτογραφίες της περιοχής μας.

1) “Ξερόκαμπος” , “Κοκκαλάς” , “Τουρκοστράτι”, “Πικρομυγδαλίτσα”, “ Μυγδαλίτσα”  “Αμπιδίτσα”, “Βατιάς”, “Σόνσοφα το γαλάρι”, “Κουτσαίικα”, “Σύνορο”, “Αγία Κυριακή”,  “Κολόνες”, “Λιτρίβα”, “Κοκολίο”,“Πάνω Κλένια”, “Αλεξάντρα”, “Γούπατο”, “Σπηλιά της Κλένιας”, “Βαθύ”, “Κολοφονιάς”, “Πούλιας ο βράχος”, “Βάγιας ο βράχος” “Ντράφια”, “Ίσιωμα”.

2) “Βραχιά”, “Bουνό”, “Πλάκα”,“Πλεύρα”, “Μεγάλο Λιθάρι”, “Τραχώνι”, “Βράχο ή Ελιά του Μπινιάρη ή και Μπεντένια”, “Χέρωμα”, “Καλυβάκι” ή “Καλυβάκια”, “Βορτοπός” ή “Βερτοπός”, “Σφάσκες”, “Βορός”, “Πεζούλια”, “Ζιώτη το γαλάρι”, “Kοκκινιάς”, “Τρούπα”, “Κουμαριές”, “Καταλύματα”,  “Ορφανόρεμα”, “Καφαντάρη”, “Κιτσανοχώραφο”, “Γρανίτσα” ή “Γρανίτζα”, “Αλαταριά”, “Καρυές” “Απαγορευμένη”, “Κάψαλος του Μπισμπίκη”, “Κουρδελιόπεση”, “Μονοπάτι”, “Διάσκελο”, “Αλεπότρυπες”,“Λίγαγα”,“Αλμπάνη”, “Πηγαδάκι”.

3) “Πάνω Ντράσες”,“Κάτω Ντράσες” , “Γάλισσα”, “Περιβόλα”, “Αγιασώματος”, “Γωνιά”, “Πλαϊνή”,“Παλιοσχολείο” , “Μάλαμα”.

4) “Μαγούλα”, “Ποταμάκια”, “Βαρκός”, “Καρκανάς”, “Χους” ή  “Σχους”, “Κουκουνάρι” , “Κοτίτσα”, “Δερβένι”, “Βατάκια”, “Ιτιές”, “ Αμπελάκια”, “Κοντογιώργη” , “Τσιβούρι” ή “Κιβούρι”,“Γουβιά”, “Ρέθια”, “Κατεβασιά’’, “Κοτσίνες”, “Μοναστηράκι”, “Ξουράφι”,“Πιστρατού”, “Τουφωτή”, “Μεσονύχι” , “Αραπόβοθρος”, “Σταλιό”, “Καβουρόρεμα”, “Νταλιάνη η ράχη” .

5)  “Λίγαγα” ,“Αλμπάνη” , “Γούβες”, “Σπηλιές”, “Ντελής”, “Δημητρέλο” , “Τρία Ρέματα”, “Χαντάκια”, “Κουζουλή”,  “Όχτος”.

6)  “Φλεβάρη”,“Ντελή” ,“Γαλάρια”,“Δήμα τα μελίσσια”, “Λιθαρόστρουγκα”, “Κούτρουλα”, “Βαθύ Ρέμα”,“Τόγια η Σπηλιά”, “Γκορτσια”, “Ψευδού τα χωράφια”, “Αλωνάκια”, “Σινάνου κλαριά”, “Πλατάνες”,“Σαρντάμ”, “Αγ Κων/νου το ρέμα”, “Γκαλγκούνη”.

 http://klenia-gr.blogspot.com/

Προληπτικές ενέργειες Δήμου Κορινθίων για τον κορονοϊό

Ο δήμος Κορινθίων ανακοινώνει την αναστολή λειτουργίας των ΚΑΠΗ από αύριο Δευτέρα 09.03.20 και για διάστημα τεσσάρων (4) εβδομάδων.
Η αναστολή έρχεται σε συνέχεια της ανακοίνωσης του Υπουργείου Υγείας περί «Νέων προληπτικών Μέτρων για την Προστασία της Δημόσιας Υγείας».
Επιπλέον εφαρμόζονται τα εξής μέτρα που αποφάσισε το υπουργείο Υγείας  .
Αναστολή οιασδήποτε συνεδριακής εκδήλωσης  για τις επόμενες 4 εβδομάδες. ·
Αναστολή όλων των σχολικών εκδρομών στο εσωτερικό της χώρας για 2 εβδομάδες.
Διεξαγωγή όλων των αθλητικών εκδηλώσεων κεκλεισμένων των θυρών, για τις επόμενες 2 εβδομάδες.
Τα μέτρα έχουν ως επίκεντρο την προστασία των ευπαθών ομάδων του πληθυσμού από πιθανή εξάπλωση της νόσου που σχετίζεται με τον κορονοϊό
Ο δήμος με αίσθημα ευθύνης εφαρμόζει τις αποφάσεις και ακολουθεί τις υποδείξεις του Υπουργείου Υγείας , ενημερώνει τους δημότες του και έχει προετοιμαστεί κατάλληλα για να προχωρήσει σε απολυμάνσεις και κάθε άλλου είδους ενέργειες όταν και εάν αυτό κριθεί αναγκαίο.
Υπενθυμίζουμε ότι δεν έχει διαπιστωθεί στο δήμο Κορινθίων κρούσμα ασθένειας από τον κορονοϊό και ευχόμαστε να μην υπάρξει ποτέ .

Οικισμοί της Κορινθίας που αρχίζουν από Μ-Ψ

Οικισμοί της Κορινθίας Δημήτρης Λιθοξόου Πληροφορίες για τους οικισμούς της περιοχής Κορινθίας Μέρος δεύτερο: οικισμοί που αρχίζουν από Μ-Ψ

Πηγές: Grimani 1700: Η βενετσιάνικη αυτή απογραφή υπάρχει στο έργο του Βασίλη Παναγιωτόπουλου, Πληθυσμός και Οικισμοί της Πελοποννήσου 13ος – 18ος αιώνας, Ιστορικό Αρχείο Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 1985. Η Κορινθία παρουσιάζεται στις σελίδες 240-242 και 291-292 του βιβλίου. Nani 1703: Αρχείο Νάνι (1703-1705) Ανέκδοτο χειρόγραφο. Βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Τα στοιχεία υπάρχουν στο βιβλίο του Μιχαήλ Κορδώση, σελ. 395-398. Alberghetti 1704: G. Alberghetti, Notizia delle quattro provincie, divise in ventiquattro territorii, con li nomi topografici delle ville. Υπάρχει στο έργο του A. Pacifico, Breve descrizzione corografika del Peloponneso o' Morea, Venezia, 1704, σελ. 118-119. Pouqueville 1827: Voyage De La Grèce, par F. C. H. L. Pouqueville, consul général de France auprès d'Ali pacha de Janina, membre de l'Académie des inscriptions et Belles Lettres de l'Institut de France; avec cartes, vues et figures: deuxième édition, revue, corrigée et augmentée, tome cinquième, Paris, Chez Firmin Didot Père et Fils, Libraires, Rue Jacob No 24, MDCCCXXVII. Πίνακας 1837: Παράρτημα του αριθ. 2 της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως έτους 1837, Γενικός Πίναξ των Δήμων του Κράτους. Σταματάκης 1846: Πίναξ χωρογραφικός της Ελλάδος, περιέχων τα ονόματα, τας αποστάσεις και τον πληθυσμόν των Δήμων, Πόλεων Κωμοπόλεων και Χωρίων. Ερανισθείς εκ διαφόρων επισήμων εγγράφων της Β. Κυβερνήσεως και εκδοθείς υπό Ι. Δ. Σταματάκη, εν Αθήναις, εκ του τυπογραφείου Γ. Βλασσαρίδου, 1846. Ραγκαβής 1853: Τα Ελληνικά, ήτοι περιγραφή γεωγραφική, ιστορική, αρχαιολογική και στατιστική της αρχαίας και νέας Ελλάδος, συνταχθείσα υπό Ιάκωβου Ρ. Ραγκαβή εις τρεις τόμους, ων ο Α' διαλαμβάνει την Στερεάν, Ανατολικήν και Δυτικήν Ελλάδα, ο Β' την Πελοπόννησον και ο Γ' τας νήσους τας τε ελευθέρας και μη, και τον πίνακα, και εκδοθείσα υπό Κωνσταντίνου Αντωνιάδου, εν Αθήναις, εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου, κατά την οδόν Ερμού αριθ. 214, 1853-1854. Μηλιαράκης 1886: Γεωγραφία πολιτική νέα και αρχαία του νομού Αργολίδος και Κορινθίας μετά γεωγραφικού πίνακος του νομού, υπό Αντωνίου Μηλιαράκη, εν Αθήναις, βιβλιοπωλείον της Εστίας – Τυπογραφείον Κορίννης, 1886. Philippson 1890: Philipson Alferd, Zur Ethnographie des Peloponnes, 1890. Νουχάκης 1901: Ελληνική χωρογραφία, Γεωγραφία Ιστορία Στατιστική πληθυσμού και αποστάσεων, συνταχθείσα και εκδοθείσα εγκρίσει της Α. Β. Υ. του Διαδόχου Γενικού Διοικητού του Στρατού, του Υπουργείου των Στρατιωτικών, αναγνωρισθείσα δε παρά του Υπουργείου των Εσωτερικών, υπό Ιωάννου Εμμ. Νουχάκη λοχαγού του Πεζικού, εκδότης Σπυρίδων Κουσουλίνος, εν Αθήναις, παρά τω εκδότη Σπ. Κουσουλίνω, τυπογραφείον-βιβλιοπωλείον παρά τω ναώ των Αγίων Θεοδώρων, 1901. Απογραφή 1907: Βασίλειον της Ελλάδος, Υπουργείον των Εσωτερικών, Υπηρεσία Απογραφής, Στατιστικά αποτελέσματα της γενικής απογραφής του πληθυσμού κατά την 27η Οκτωβρίου 1907, τόμος 2ος , εν Αθήναις, εκ του τυπογραφείου Μιχαήλ Νικολαΐδου, 1909. Γεωργική Απογραφή 1911: Βασίλειον της Ελλάδος, Υπουργείον Εθνικής Οικονομίας – Διεύθυνσις Στατιστικής, Γεωργική Απογραφή του έτους 1911, τόμοι δύο, εν Αθήναις 1914. Πολίτης 1920: Επιτροπεία των Τοπωνυμίων της Ελλάδος, Γνωμοδοτήσεις περί μετονομασίας συνοικισμών και κοινοτήτων, εκδιδομέναι αποφάσει του υπουργείου των Εσωτερικών, υπό Ν. Γ. Πολίτου προέδρου της επιτροπείας, εν Αθήναις , εκ του τυπογραφείου Δημητρίου Μ. Δελή, οδός Μιλτιάδου αριθ. 1, 1920.